وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۸۳ - پی خدنگ جگر گون به خون مردم کرد
پی خدنگ جگر گون به خون مردم کرد
مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۷ - سبق الجد الینا نزل الحب علینا
سَبَقَ الْجِدُّ اِلَیْنا نَزَلَ الْحُبُّ عَلَیْنا
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۵۳ - ز بیم خار خورد در لباس دایم خون
ز بیم خار خورد در لباس دایم خون
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۷۹ - دندان و عارض بتم از من ببرد هوش
دندان و عارض بتم از من ببرد هوش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۴۶ - چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد
چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۶۳ - یک اشارت ز تو بر قتل جهان بسیار است
یک اشارت ز تو بر قتل جهان بسیار است
امام سجاد علیه‌السلام : صحیفه سجادیه
دعای ۱۵ ) دعا به وقت بیماری یا اندوه و گرفتاری
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا مَرِضَ أَوْ نَزَلَ بِهِ كَرْبٌ أَوْ بَلِيِّةٌ
خاقانی : غزلیات
غزل ۱۱۲ - مرا وصلت به جانی برنیاید
مرا وصلت به جانی برنیاید
صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۹ - اگر ندیدی دریا که جای اندر جوست
اگر ندیدی دریا که جای اندر جوست
انوری : رباعیات
رباعی ۳۲۵ - بر آتش هجر عمری ار بنشینم
بر آتش هجر عمری ار بنشینم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۱۳ - تا روی عرقناک ترا دید نگاهم
تا روی عرقناک ترا دید نگاهم
ایرج میرزا : قصیده ها
در طلبِ اسب از نظام السلطنه
چشمم سپید شد به رَهِ انتظارِ اسب
جمال‌الدین عبدالرزاق : رباعیات
شماره ۹۴ - تا چند کشیم جور عالم من و تو
تا چند کشیم جور عالم من و تو
عین‌القضات همدانی : لوایح
فصل ۲۰
آنچه عشقه بر شجره می‌پیچد تا او را از بیخ برمی‌آرد و ندادت او را در خود می‌آرد نه از عداوتست و نه از محبت، خود خاصیت او آنست که با هر شجرۀ که دست در مکر آرد او را از بیخ برآورد همچنین عشقۀ عشق بر شجرۀ نهاد روح عاشق از آن می‌پیچد تا او را از بیخ هستی برآرد و لطافت او را در خود درآرد زیرا که خاصیت او آنست که با هر که در آمیزد خون او بریزد او را با کس عداوت نیست و محبت هم نه، هر اثر که ظاهر کند بخاصیت وجود کند نه باختیار و آنکه عاشق را در عشق اختیار نمی‌ماند سرّاین معنی است.
فردوسی : پادشاهی کسری نوشین روان چهل و هشت سال بود
بخش ۶ - داستان درنهادن شطرنج
چنین گفت موبد که یک روز شاه
ایرج میرزا : قصیده ها
در مدح مولایِ متّقیان
خوش آن که او را در دل بود وِلایِ علی
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۹ - ای تو در لطف و نکوئی طاق
ای تو در لطف و نکوئی طاق
مولوی : غزلیات
غزل ۸۳۳ - مرگ ما هست عروسی ابد
مرگِ ما هست عَروسیِّ اَبَد
ایرج میرزا : قطعه ها
برای تصویری که به مرحوم عبدالحسینِ بیات داده سُروده است
بنگر چگونه کردم بیرون ز جِسم جان را
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۷۰ - قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد
قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد