طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۳۱ - مهر عشقش در ازل خط جبینم کرده اند
مهر عشقش در ازل خط جبینم کرده اند جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۶۶ - وظیفه
شاعری را اگر دهی دشنام امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۷۶ - ترک دنیا کنم ار سوی خودم راه دهی
ترک دنیا کنم ار سوی خودم راه دهی لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۶۴ - به شاهد لغت خرانبار، بمعنی آن که جماعتی در کاری جمع شوند و . . .
یکی مؤاجر بیشرم و ناخوشی که ترا آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف
از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف ملا هادی سبزواری : رباعیات
وله ایضاً
ای حاجب ابروی تو هرابروئی شاطرعباس صبوحی : غزلیات
پریزاد
تا مرا عشق تو، ای خسرو خوبان به سر است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۵۰ - سنبل از تاب خم موی تو، درهم میشود
سنبل از تاب خم موی تو، درهم میشود ادیب الممالک : غزلیات
شماره ۴۵ - ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد
ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد فضولی : رباعیات
شماره ۹۳ - خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمن
خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمن طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۵۵ - نرگس مست تو آلوی هراتم ندهد
نرگس مست تو آلوی هراتم ندهد بلند اقبال : غزلیات
شماره ۶۶ - از دوجا آسان ما را شیخ مشکل کرده است
از دوجا آسان ما را شیخ مشکل کرده است مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۰ - چو شمعم کشت و آسوده ز آه شعله بار خود
چو شمعم کشت و آسوده ز آه شعله بار خود ایرانشان : کوشنامه
بخش ۵۰ - کین نیواسب
یکی دانشی مرد، دستور شاه غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۷۷ - اصل هشتم
بدان که توکل از جمله مقامات مقربان است و درجه وی بزرگ، ولکن علم وی در نفس خویش باریک و مشکل است و عمل وی دشخوار است و اشکال وی از آن است که هرکه هیچ چیز را جز حق تعالی در کارها اثری بیند در توحید وی نقصان است، و اگر جمله اسباب نیز از میان برگیرد در شریعت طعن کرده باشد، و اگر اسباب را نیز مسببی نبیند با عقل مکابره کرده باشد و چون بیند باشد که به چیزی از اسباب توکل کند و در توحید نقصان افتد. پس شرح توکل چنان که عقل و توحید و شرع درهم بگوید و میان همه جمع کند علمی غامض است و هرکسی نشناسد و ما اول فضیلت توکل بگوییم، آگاه حقیقت وی، آنگاه احوال و اعمال وی. اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۱۶ - درویشانیم و نیز دلریشانیم
درویشانیم و نیز دلریشانیم طغرل احراری : غزلیات
شماره ۳۱ - تا به رخسار چو ماه او نظر داریم ما
تا به رخسار چو ماه او نظر داریم ما نورعلیشاه : بخش دوم
شماره ۵۰ - کسی کان غم دلستانی ندارد
کسی کان غم دلستانی ندارد ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۱۳۴ - چولاله بی گل روی تو داغم
چولاله بی گل روی تو داغم باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۶۲ - از معدن خویش اگر جدا افتادی
از معدن خویش اگر جدا افتادی
شماره ۱۳۱ - مهر عشقش در ازل خط جبینم کرده اند
مهر عشقش در ازل خط جبینم کرده اند جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۶۶ - وظیفه
شاعری را اگر دهی دشنام امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۷۶ - ترک دنیا کنم ار سوی خودم راه دهی
ترک دنیا کنم ار سوی خودم راه دهی لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۶۴ - به شاهد لغت خرانبار، بمعنی آن که جماعتی در کاری جمع شوند و . . .
یکی مؤاجر بیشرم و ناخوشی که ترا آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف
از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف ملا هادی سبزواری : رباعیات
وله ایضاً
ای حاجب ابروی تو هرابروئی شاطرعباس صبوحی : غزلیات
پریزاد
تا مرا عشق تو، ای خسرو خوبان به سر است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۵۰ - سنبل از تاب خم موی تو، درهم میشود
سنبل از تاب خم موی تو، درهم میشود ادیب الممالک : غزلیات
شماره ۴۵ - ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد
ازین مکتوب دانستم که دلدارم غمی دارد فضولی : رباعیات
شماره ۹۳ - خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمن
خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمن طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۵۵ - نرگس مست تو آلوی هراتم ندهد
نرگس مست تو آلوی هراتم ندهد بلند اقبال : غزلیات
شماره ۶۶ - از دوجا آسان ما را شیخ مشکل کرده است
از دوجا آسان ما را شیخ مشکل کرده است مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۰ - چو شمعم کشت و آسوده ز آه شعله بار خود
چو شمعم کشت و آسوده ز آه شعله بار خود ایرانشان : کوشنامه
بخش ۵۰ - کین نیواسب
یکی دانشی مرد، دستور شاه غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۷۷ - اصل هشتم
بدان که توکل از جمله مقامات مقربان است و درجه وی بزرگ، ولکن علم وی در نفس خویش باریک و مشکل است و عمل وی دشخوار است و اشکال وی از آن است که هرکه هیچ چیز را جز حق تعالی در کارها اثری بیند در توحید وی نقصان است، و اگر جمله اسباب نیز از میان برگیرد در شریعت طعن کرده باشد، و اگر اسباب را نیز مسببی نبیند با عقل مکابره کرده باشد و چون بیند باشد که به چیزی از اسباب توکل کند و در توحید نقصان افتد. پس شرح توکل چنان که عقل و توحید و شرع درهم بگوید و میان همه جمع کند علمی غامض است و هرکسی نشناسد و ما اول فضیلت توکل بگوییم، آگاه حقیقت وی، آنگاه احوال و اعمال وی. اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۱۶ - درویشانیم و نیز دلریشانیم
درویشانیم و نیز دلریشانیم طغرل احراری : غزلیات
شماره ۳۱ - تا به رخسار چو ماه او نظر داریم ما
تا به رخسار چو ماه او نظر داریم ما نورعلیشاه : بخش دوم
شماره ۵۰ - کسی کان غم دلستانی ندارد
کسی کان غم دلستانی ندارد ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۱۳۴ - چولاله بی گل روی تو داغم
چولاله بی گل روی تو داغم باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۶۲ - از معدن خویش اگر جدا افتادی
از معدن خویش اگر جدا افتادی
