مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶۸۹
منم غرقه درون جویباری ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۹ - چگونهای؟!
هان ای فراخ عرصهٔ تهران چگونهای مولوی : دفتر ششم
بخش ۵۳ - جواب قاضی سال صوفی را و قصهٔ ترک و درزی را مثل آوردن
گفت قاضی بس تهیرو صوفییی ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۸ - سکوت شب
آشفت روز بر من، از این رنج جان گزای عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
در نصیحت و موعظه و تنبیه و خطاب قائم الولایه نمودن فرماید
ای برادر در شریعت راه رو ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۷ - به یکی از وکلای مجلس
ای سید عراقی شغلی دگر نداری ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۵ - بهشت و دوزخ
خوش گفت این حدیث که شرطست کآدمی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۵۷۰
ز روزگار جوانی خبر چه میپرسی ؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۳۷
ترک یاران کرده ای ای بیوفا، یار این کند؟ ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۶ - ذم ری
اجل پیام فرستاد سوی کشور ری بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۵۶
در خموشی یک قلم آوازهٔ جمعیت است سعدی : غزلیات
غزل ۶۲۰
فرخ صباح آن که تو بر وی نظر کنی صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۴۲۳
خونابه درد از دل غم پیشه طلب کن عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۹۸
زلف را تاب داد چندانی رشیدالدین میبدی : ۴۳- سورة الزخرف- مکیه
۳ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: الْأَخِلَّاءُ یَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِینَ بدان که مستحق دوستى بحقیقت خدا است و بس، زیرا که جمال بر کمال و جلال بىزوال او راست، ذات ازلى و صفات سرمدى او راست، و وجود بىغایت وجود بىنهایت او راست، علم بىآلت و قدرت بىحیلت او راست. اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۲۰۲
ای عشق تو داده خواب مستانه به عقل صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۴۸۰
دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجو ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۰ - منقبت
دی دیدم آن نگار سهی قد را فردوسی : پادشاهی اشکانیان
بخش ۱۵
ببین این شگفتی که دهقان چه گفت رهی معیری : غزلها - جلد چهارم
حصار عافیت
نسیم وصل به افسردگان چه خواهد کرد؟
غزل شمارهٔ ۲۶۸۹
منم غرقه درون جویباری ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۹ - چگونهای؟!
هان ای فراخ عرصهٔ تهران چگونهای مولوی : دفتر ششم
بخش ۵۳ - جواب قاضی سال صوفی را و قصهٔ ترک و درزی را مثل آوردن
گفت قاضی بس تهیرو صوفییی ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۸ - سکوت شب
آشفت روز بر من، از این رنج جان گزای عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
در نصیحت و موعظه و تنبیه و خطاب قائم الولایه نمودن فرماید
ای برادر در شریعت راه رو ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۷ - به یکی از وکلای مجلس
ای سید عراقی شغلی دگر نداری ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۵ - بهشت و دوزخ
خوش گفت این حدیث که شرطست کآدمی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۵۷۰
ز روزگار جوانی خبر چه میپرسی ؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۳۷
ترک یاران کرده ای ای بیوفا، یار این کند؟ ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۶ - ذم ری
اجل پیام فرستاد سوی کشور ری بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۵۶
در خموشی یک قلم آوازهٔ جمعیت است سعدی : غزلیات
غزل ۶۲۰
فرخ صباح آن که تو بر وی نظر کنی صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۴۲۳
خونابه درد از دل غم پیشه طلب کن عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۹۸
زلف را تاب داد چندانی رشیدالدین میبدی : ۴۳- سورة الزخرف- مکیه
۳ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: الْأَخِلَّاءُ یَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِینَ بدان که مستحق دوستى بحقیقت خدا است و بس، زیرا که جمال بر کمال و جلال بىزوال او راست، ذات ازلى و صفات سرمدى او راست، و وجود بىغایت وجود بىنهایت او راست، علم بىآلت و قدرت بىحیلت او راست. اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۲۰۲
ای عشق تو داده خواب مستانه به عقل صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۴۸۰
دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجو ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۰ - منقبت
دی دیدم آن نگار سهی قد را فردوسی : پادشاهی اشکانیان
بخش ۱۵
ببین این شگفتی که دهقان چه گفت رهی معیری : غزلها - جلد چهارم
حصار عافیت
نسیم وصل به افسردگان چه خواهد کرد؟
