جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۳۹ - داستان خاقان چین که تحفه حقیر به اسکندر فرستاد و به حکمتی شریفش آگاهی داد
سکندر ز اقصای یونان زمین ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۴۳ - دل بی غم تو چرا نشیند
دل بی غم تو چرا نشیند صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۰۰ - ذوالعقل و العین
دگر صولی که داند سر کونین کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۸۱ - بی ستمکش صبر و آرام از ستمگر می رود
بی ستمکش صبر و آرام از ستمگر می رود حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۱۴ - ای عشق تو از بدو کن در جان من
ای عشق تو از بدو کن در جان من سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۰۲ - فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند
فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند سعدی : رباعیات
رباعی ۵۴ - ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟
ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟ سعدی : غزلیات
غزل ۱۴۱ - هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
هر که دلارام دید از دلش آرام رفت صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۸۰ - گل ز تیغ غمزه اش در خاک و خون غلطیده است
گل ز تیغ غمزه اش در خاک و خون غلطیده است جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۳۷ - در مدح خواجه صدرالدین
بودم نشسته دوش که ناگه خبر رسید اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۸۳ - آنکس که ز حسن او جلوه گرست
آنکس که ز حسن او جلوه گرست ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۴۱ - جهانا چون دگر شد حال و سانت؟
جهانا چون دگر شد حال و سانت؟ رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۹۲ - کی تو چو من ای نگار داری
کی تو چو من ای نگار داری سعدی : مثنویات
شمارهٔ ۳۱ - حکایت
پیری اندر قبیلهٔ ما بود ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۷۹ - آن بت که سروردل و نور بصرست
آن بت که سروردل و نور بصرست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۰۲ - خیز تازین خاکدان بیرون رویم
خیز تازین خاکدان بیرون رویم حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۸۱ - راحت روح من است رایحه روح راح
راحت روح من است رایحه روح راح اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۶۶۹ - ترا گزید دل من،مرا گزید غم تو
ترا گزید دل من،مرا گزید غم تو ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶۷ - صبر و ثبات
مرد باید که ز گشت فلک و اختر وحدت کرمانشاهی : رباعیات
رباعی ۲ - بی کسب کمال نقص زایل نشود
بی کسب کمال نقص زایل نشود
بخش ۳۹ - داستان خاقان چین که تحفه حقیر به اسکندر فرستاد و به حکمتی شریفش آگاهی داد
سکندر ز اقصای یونان زمین ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۴۳ - دل بی غم تو چرا نشیند
دل بی غم تو چرا نشیند صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۰۰ - ذوالعقل و العین
دگر صولی که داند سر کونین کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۸۱ - بی ستمکش صبر و آرام از ستمگر می رود
بی ستمکش صبر و آرام از ستمگر می رود حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۱۴ - ای عشق تو از بدو کن در جان من
ای عشق تو از بدو کن در جان من سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۰۲ - فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند
فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند سعدی : رباعیات
رباعی ۵۴ - ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟
ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟ سعدی : غزلیات
غزل ۱۴۱ - هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
هر که دلارام دید از دلش آرام رفت صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۸۰ - گل ز تیغ غمزه اش در خاک و خون غلطیده است
گل ز تیغ غمزه اش در خاک و خون غلطیده است جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۳۷ - در مدح خواجه صدرالدین
بودم نشسته دوش که ناگه خبر رسید اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۸۳ - آنکس که ز حسن او جلوه گرست
آنکس که ز حسن او جلوه گرست ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۴۱ - جهانا چون دگر شد حال و سانت؟
جهانا چون دگر شد حال و سانت؟ رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۹۲ - کی تو چو من ای نگار داری
کی تو چو من ای نگار داری سعدی : مثنویات
شمارهٔ ۳۱ - حکایت
پیری اندر قبیلهٔ ما بود ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۷۹ - آن بت که سروردل و نور بصرست
آن بت که سروردل و نور بصرست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۰۲ - خیز تازین خاکدان بیرون رویم
خیز تازین خاکدان بیرون رویم حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۸۱ - راحت روح من است رایحه روح راح
راحت روح من است رایحه روح راح اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۶۶۹ - ترا گزید دل من،مرا گزید غم تو
ترا گزید دل من،مرا گزید غم تو ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶۷ - صبر و ثبات
مرد باید که ز گشت فلک و اختر وحدت کرمانشاهی : رباعیات
رباعی ۲ - بی کسب کمال نقص زایل نشود
بی کسب کمال نقص زایل نشود
