حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۴۰ - از ابتدا که لشکرِ ارواح برنشست
از ابتدا که لشکرِ ارواح برنشست مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۶۸ - یا ملک المغرب والمشرق
یا ملک المغرب والمشرق جامی : سبحةالابرار
بخش ۳ - تاجور ساختن این شاهد غیبی به بی عیبی مباهی به تاج بسمله که مرصع است به جواهر اسماء و صفات الهی
ابتدی بسم الله الرحمن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۲ - ماه تابانست و همچون روی تو تابنده نیست
ماه تابانست و همچون روی تو تابنده نیست کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۸۸ - ز شیرین جان ها بس که تیغت شهدپرور شد
ز شیرین جان ها بس که تیغت شهدپرور شد ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۴۶ - به یاد عشقی
شبیچشم کیوان ز فکرت نخفت ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۵۵ - چشم فلک است بر ستمگر نگران
چشم فلک است بر ستمگر نگران صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۱۷ - اول ثنای عشق فصیحان اداکنند
اول ثنای عشق فصیحان اداکنند ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۱۲
شراب به پیمان (یعنی به اندازه) خور چه هر که او شراب بیپیمان خورد، بسا گنه که از وی آید. سعدی : غزلیات
غزل ۱۶۷ - گر از جفای تو روزی دلم بیازارد
گر از جفای تو روزی دلم بیازارد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۰ - غارتگر حیا نکنی جام باده را
غارتگر حیا نکنی جام باده را کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۹۵ - عجب آن دلبر جادو کجا رفت
عجب آن دلبر جادو کجا رفت طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۵ - بهتر آنست که پا از سر بازار کشم
بهتر آنست که پا از سر بازار کشم ملکالشعرای بهار : مسمطات
تهنیت فتح آذربایجان
فلق لیلالفراق، وریح وصل تفوح جامی : دفتر اول
بخش ۶۴ - در بیان معنی کلام و بیان مراتب و اقسام آن و بیان آنکه کدام قدیم است و کدام حادث و بیان آنکه کلام جمادات و نباتات از کدام قبیل است
گر چه آمد بسیط اصل کلام کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۳ - چو زلف تو بود از تکبر دوتا
چو زلف تو بود از تکبر دوتا نهج البلاغه : حکمت ها
استفاده از فرصت ها
وَ قَالَ عليهالسلام إِضَاعَةُ اَلْفُرْصَةِ غُصَّةٌ کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - گر کشندم به غمزه چشمانت
گر کشندم به غمزه چشمانت مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۴۵ - بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی؟
بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی؟ نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۰۸ - در نبوت پیغمبر اکرم
سخن چون شد به معصومان حوالت
شماره ۲۴۰ - از ابتدا که لشکرِ ارواح برنشست
از ابتدا که لشکرِ ارواح برنشست مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۶۸ - یا ملک المغرب والمشرق
یا ملک المغرب والمشرق جامی : سبحةالابرار
بخش ۳ - تاجور ساختن این شاهد غیبی به بی عیبی مباهی به تاج بسمله که مرصع است به جواهر اسماء و صفات الهی
ابتدی بسم الله الرحمن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۲ - ماه تابانست و همچون روی تو تابنده نیست
ماه تابانست و همچون روی تو تابنده نیست کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۸۸ - ز شیرین جان ها بس که تیغت شهدپرور شد
ز شیرین جان ها بس که تیغت شهدپرور شد ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۴۶ - به یاد عشقی
شبیچشم کیوان ز فکرت نخفت ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۵۵ - چشم فلک است بر ستمگر نگران
چشم فلک است بر ستمگر نگران صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۱۷ - اول ثنای عشق فصیحان اداکنند
اول ثنای عشق فصیحان اداکنند ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۱۲
شراب به پیمان (یعنی به اندازه) خور چه هر که او شراب بیپیمان خورد، بسا گنه که از وی آید. سعدی : غزلیات
غزل ۱۶۷ - گر از جفای تو روزی دلم بیازارد
گر از جفای تو روزی دلم بیازارد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۰ - غارتگر حیا نکنی جام باده را
غارتگر حیا نکنی جام باده را کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۹۵ - عجب آن دلبر جادو کجا رفت
عجب آن دلبر جادو کجا رفت طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۵ - بهتر آنست که پا از سر بازار کشم
بهتر آنست که پا از سر بازار کشم ملکالشعرای بهار : مسمطات
تهنیت فتح آذربایجان
فلق لیلالفراق، وریح وصل تفوح جامی : دفتر اول
بخش ۶۴ - در بیان معنی کلام و بیان مراتب و اقسام آن و بیان آنکه کدام قدیم است و کدام حادث و بیان آنکه کلام جمادات و نباتات از کدام قبیل است
گر چه آمد بسیط اصل کلام کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۳ - چو زلف تو بود از تکبر دوتا
چو زلف تو بود از تکبر دوتا نهج البلاغه : حکمت ها
استفاده از فرصت ها
وَ قَالَ عليهالسلام إِضَاعَةُ اَلْفُرْصَةِ غُصَّةٌ کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - گر کشندم به غمزه چشمانت
گر کشندم به غمزه چشمانت مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۴۵ - بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی؟
بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی؟ نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۰۸ - در نبوت پیغمبر اکرم
سخن چون شد به معصومان حوالت
