رشیدالدین میبدی : ۸۶- سورة الطارق- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.
سعدی : رباعیات
رباعی ۲۴ - آن گل که هنوز نو به دست آمده بود
آن گل که هنوز نو به دست آمده بود
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۲۳ - به هویت چو اوست با اسما
به هویت چو اوست با اسما
امام سجاد علیه‌السلام : رساله حقوق
حق چشم
و أما حق بصرك فغضه عما لا يحل لك و ترك ابتذاله إلا لموضع عبرة تستقبل بهــا بصرا أو تستفيد بها علما فإن البصر باب الإعتبار
غبار همدانی : غزلیات
شماره ۹۹ - بت ابرو کمانی از کمینی
بت ابرو کمانی از کمینی
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰ - گر هیچ دلی داری دریاب دل مارا
گر هیچ دلی داری دریاب دل مارا
ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شماره ۲۶ - دل به چنین زلف بندم چین ابرو چون بپاید
دل به چنین زلف بندم چین ابرو چون بپاید
جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۶۲ - حکایت آن بنده گنهکار که چون دولت عفوش دست داد بر آن نیستاد و پای در میدان طلب رضا نهاد
با ادب بنده ای از به طلبی
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۳۲ - تا زید بنده غم عشق به جان خواهد داشت
تا زید بنده غم عشق به جان خواهد داشت
سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۴۶ - یارب از پیمانه صحت مرا سرشار کن
یارب از پیمانه صحت مرا سرشار کن
نهج البلاغه : حکمت ها
مراتب عبادت
وَ قَالَ عليه‌السلام إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اَللَّهَ رَغْبَةً فَتِلْكَ عِبَادَةُ اَلتُّجَّارِ
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۵۷ - چه خلاف سر زد از ما که در سرای بستی
چه خلاف سر زد از ما که در سرای بستی
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۰۰ - عشق در طینت دلها نمک است
عشق در طینت دلها نمک است
جامی : دفتر اول
بخش ۱۷۰ - در بیان آنکه کاملان و عارفان را ملاحظه صورت کثرت از مشاهده سر وحدت باز نمی دارد
بلکه چون ابر بر سرت بارد
فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - در تهنیت جشن سده و مدح وزیر
گر نه آیین جهان از سر همی دیگر شود
جامی : سلامان و ابسال
بخش ۱۰ - ظاهر شدن عشق ابسال بر سلامان
چون سلامان را شد اسباب جمال
مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۹۴ - من آنصیدم که گفت آهسته چون می‌بست صیادش
من آنصیدم که گفت آهسته چون می‌بست صیادش
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۶۳ - عاقل ندهد عاشق دلسوخته را پند
عاقل ندهد عاشق دلسوخته را پند
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۹۲ - الاسرار
تا خواجه ز نور خویش منفک نشود
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - وصل تو ما را بهشت و ناز نعیم است
وصل تو ما را بهشت و ناز نعیم است