اسیری لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۱
با درد عشق جانان درمان چه کار دارد یغمای جندقی : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۵
از پیر خرابات نبرم به ستم ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۱۴۱
گفت ظریفی که دولت از حدث اندر مولانا خالد نقشبندی : مفردات (معما به نامهای خاص)
شماره ۲۳
جدل با هزبر دمان می کنی رشیدالدین میبدی : ۲۱- سورة الانبیاء- مکیة
۴ - النوبة الثانیة
قوله: «وَ لَقَدْ آتَیْنا إِبْراهِیمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ» حسن گفت رشد اینجا نبوّتست، و من قبل یعنى من قبل موسى و هارون. معنى آنست که ابراهیم را نبوّت دادیم پیش از موسى و هارون، و گفتهاند رشد توفیق خیرست و راست راهى بشناختن، و صلاح دین خود بدانستن، و من قبل یعنى فى صغره قبل البلوغ. مىگوید او را توفیق دادیم تا راست راهى یافت و بهى کار خویش بدانست از کودکى پیش از بلوغ، آن گه که از سرب بیرون آمد و گفت: «إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ» الایه... هم چنان که یحیى زکریا را گفت: «وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا» و قیل معناه کتبت له السعادة من قبل ان خلق. سعدی : قطعات
شمارهٔ ۱۸۰
گدایان بینی اندر روز محشر صوفی محمد هروی : ده نامه
بخش ۴ - نامه بردن خادمه از پیش عاشق
خادمه چون این سخنان گوش کرد احمد شاملو : باغ آینه
باران
آنگاه بانویِ پُرغرورِ عشقِ خود را دیدم منوچهری دامغانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۱
چرخست ولیکن نه درو طالع نحسست عطار نیشابوری : بیان الارشاد
در بیان مواظبت بریاضت و چهار اربعین و کیفیت آن
مربّی باید ای جان اندر این راه خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۳
باش تا روی تو خورشید جهانتاب شود فردوسی : فریدون
بخش ۱۵
بدان گه که روشن جهان تیره گشت نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۹۴
دل به قرب و بعد ازو مهجور نیست قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۸۶
قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار جویای تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۷۲
با تلخی ساز تا شود شیرین تر فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ - در مدح سلطان محمد بن محمود غزنوی
دوش تا اول سپیدهٔ بام هاتف اصفهانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵
باز آی و دلم ز هجر پردرد نگر قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۵۳۲
عمری ز پی دوست نمودم تک و دو امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شمارهٔ ۶۶
چو ساقی آن قدح لاله گون بگرداند فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۸۲
بس جور کشیدیم در این ره که بریدیم
شمارهٔ ۱۷۱
با درد عشق جانان درمان چه کار دارد یغمای جندقی : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۵
از پیر خرابات نبرم به ستم ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۱۴۱
گفت ظریفی که دولت از حدث اندر مولانا خالد نقشبندی : مفردات (معما به نامهای خاص)
شماره ۲۳
جدل با هزبر دمان می کنی رشیدالدین میبدی : ۲۱- سورة الانبیاء- مکیة
۴ - النوبة الثانیة
قوله: «وَ لَقَدْ آتَیْنا إِبْراهِیمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ» حسن گفت رشد اینجا نبوّتست، و من قبل یعنى من قبل موسى و هارون. معنى آنست که ابراهیم را نبوّت دادیم پیش از موسى و هارون، و گفتهاند رشد توفیق خیرست و راست راهى بشناختن، و صلاح دین خود بدانستن، و من قبل یعنى فى صغره قبل البلوغ. مىگوید او را توفیق دادیم تا راست راهى یافت و بهى کار خویش بدانست از کودکى پیش از بلوغ، آن گه که از سرب بیرون آمد و گفت: «إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ» الایه... هم چنان که یحیى زکریا را گفت: «وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا» و قیل معناه کتبت له السعادة من قبل ان خلق. سعدی : قطعات
شمارهٔ ۱۸۰
گدایان بینی اندر روز محشر صوفی محمد هروی : ده نامه
بخش ۴ - نامه بردن خادمه از پیش عاشق
خادمه چون این سخنان گوش کرد احمد شاملو : باغ آینه
باران
آنگاه بانویِ پُرغرورِ عشقِ خود را دیدم منوچهری دامغانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۱
چرخست ولیکن نه درو طالع نحسست عطار نیشابوری : بیان الارشاد
در بیان مواظبت بریاضت و چهار اربعین و کیفیت آن
مربّی باید ای جان اندر این راه خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۳
باش تا روی تو خورشید جهانتاب شود فردوسی : فریدون
بخش ۱۵
بدان گه که روشن جهان تیره گشت نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۹۴
دل به قرب و بعد ازو مهجور نیست قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۸۶
قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار جویای تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۷۲
با تلخی ساز تا شود شیرین تر فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ - در مدح سلطان محمد بن محمود غزنوی
دوش تا اول سپیدهٔ بام هاتف اصفهانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵
باز آی و دلم ز هجر پردرد نگر قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۵۳۲
عمری ز پی دوست نمودم تک و دو امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شمارهٔ ۶۶
چو ساقی آن قدح لاله گون بگرداند فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۸۲
بس جور کشیدیم در این ره که بریدیم
