اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۹۷ - خاکی که چو گرد گرد درها گردد
خاکی که چو گرد گرد درها گردد
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۷۹ - رازداران کز ادب راه لب گویا زدند
رازداران کز ادب راه لب گویا زدند
مولوی : رباعیات
رباعی ۷۹۲ - کس واقف آن حضرت شاهانه نشد
کس واقف آن حضرت شاهانه نشد
مهدی اخوان ثالث : از این اوستا
زندگی
بر زمین افتاده پخشیده ست
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۰۱ - اسیر عشقم و هر کس مرا غلام کند
اسیر عشقم و هر کس مرا غلام کند
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۶۹ - خلاف عادت معهود را وفایی کن
خلاف عادت معهود را وفایی کن
عطار نیشابوری : آغاز کتاب
فی الحكایة و التمثیل
چون پیمبر آمد از معراج باز
ملا احمد نراقی : باب چهارم
تدبر در خلقت استخوان ها و رگهای بدن
و اگر تو را دیده بصیرت بینا باشد، تفکر کن در اندکی ازعجایب و حکمتهائی که در بعضی از این اعضاست، نظر کن در استخوان ها، که چگونه آنها را از نطفه روان در میان آب و خون صلب، محکم خلق کرده، و آنها را ستون بدن قرار داده، به مقدار مختلف و شکل متفاوت، بزرگ و کوچک، بلند و کوتاه، راست و کج، پهن و باریک، و مجوف و مصمت، به نحوی که مقتضای حکمت و مصلحت بود.
اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۱۱ - در عالم اگر زاهد اگر رهبانند
در عالم اگر زاهد اگر رهبانند
سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۲۴ - سفر جمشید به روم
به روز فرخ و حال همایون
ملا احمد نراقی : باب چهارم
صفت چهارم - خواطر نفسانی و وساوس شیطانی
و تفصیل کلام در این صفت و علاج آن و ضد آن و آنچه متعلق به این ها است در چند فصل بیان می شود:
فخرالدین عراقی : فصل نهم
غزل
آشکارا نهان کنم تا چند؟
وحشی بافقی : ترکیبات
در سوگواری قاسم‌بیگ قسمی
پشت من بشکست کوه درد جان فرسای من
فخرالدین عراقی : آغاز کتاب
در نصیحت
تا کی، ای مست خواب غفلت و جهل
نسیمی : غزلیات
شماره ۲۰۵ - ناوک غمزه هر دمم می زند از کمین کمان
ناوک غمزه هر دمم می زند از کمین کمان
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۸۲ - ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟
ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۵ - دل دیوانه‌ای دارم به گیسوی گرهگیرش
دل دیوانه‌ای دارم به گیسوی گرهگیرش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۰ - کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟
کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟
انوری : رباعیات
رباعی ۷ - هم طبع ملول گشت از آن شعر چو آب
هم طبع ملول گشت از آن شعر چو آب
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۱ - هر مملکتی در این جهان آباد است
هر مملکتی در این جهان آباد است