مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۵۱ - دریوزهیی دارم ز تو در اقتضای آشتی
دریوزهیی دارم ز تو در اقتضای آشتی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۷۴ - متاع هستیی دارم مپرس از بود و نابودش
متاع هستیی دارم مپرس از بود و نابودش فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۱۲ - بهشت را چه کند با غم آرمیده او
بهشت را چه کند با غم آرمیده او ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۴۷ - بوالعجب یاری ای یار خراسانی
بوالعجب یاری ای یار خراسانی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۱۴ - زهد و تقوی ز من نمیآید
زهد و تقوی ز من نمیآید عطار نیشابوری : بیان وادی استغنا
حکایت مردی که پسر جوانش به چاه افتاد
در ده ما بود برنایی چو ماه نظام قاری : قصاید
شمارهٔ ۹ - اوحدی فرماید
سر پیوند ما ندارد یار ابوالحسن فراهانی : قصاید
شماره ۲۰ - از بس که گریه کردم و از بس کشیدم آه
از بس که گریه کردم و از بس کشیدم آه سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۳۶ - غزل
ای صبا خیز و دمی دامن خرگه بردار صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۱۰ - ز فکر جامه و نان چون برآیم ؟
ز فکر جامه و نان چون برآیم ؟ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۳۲ - مدعیان می نهند پای برون از گزاف
مدعیان می نهند پای برون از گزاف فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۱۵ - ندادم دل بعشق و جان روان شد
ندادم دل بعشق و جان روان شد نسیمی : غزلیات
شماره ۲۴۴ - در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟
در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟ مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۰۶ - راز را اندر میان نه وامگیر
راز را اندر میان نه وامگیر نهج البلاغه : نامه ها
نامه به قثم بن عباس فرماندار مكه در بیان وظایف حاکم
و من كتاب له عليهالسلام إلى قثم بن العباس و هو عامله على مكة صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۸۷ - دل رمیده به امید این جهان مگذار
دل رمیده به امید این جهان مگذار اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۲۱ - ناجسته دوای درد خویش ار مردی
ناجسته دوای درد خویش ار مردی فریدون مشیری : لحظه ها و احساس
بی خبر
یادش به خیر، جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۳ - لغز شمشیر
چیست آن آتش با گونه آب اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۹۰ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع نخست
طفل نه ای چند از این، دایه نا مهربان
غزل ۲۴۵۱ - دریوزهیی دارم ز تو در اقتضای آشتی
دریوزهیی دارم ز تو در اقتضای آشتی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۷۴ - متاع هستیی دارم مپرس از بود و نابودش
متاع هستیی دارم مپرس از بود و نابودش فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۱۲ - بهشت را چه کند با غم آرمیده او
بهشت را چه کند با غم آرمیده او ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۴۷ - بوالعجب یاری ای یار خراسانی
بوالعجب یاری ای یار خراسانی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۱۴ - زهد و تقوی ز من نمیآید
زهد و تقوی ز من نمیآید عطار نیشابوری : بیان وادی استغنا
حکایت مردی که پسر جوانش به چاه افتاد
در ده ما بود برنایی چو ماه نظام قاری : قصاید
شمارهٔ ۹ - اوحدی فرماید
سر پیوند ما ندارد یار ابوالحسن فراهانی : قصاید
شماره ۲۰ - از بس که گریه کردم و از بس کشیدم آه
از بس که گریه کردم و از بس کشیدم آه سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۳۶ - غزل
ای صبا خیز و دمی دامن خرگه بردار صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۱۰ - ز فکر جامه و نان چون برآیم ؟
ز فکر جامه و نان چون برآیم ؟ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۳۲ - مدعیان می نهند پای برون از گزاف
مدعیان می نهند پای برون از گزاف فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۱۵ - ندادم دل بعشق و جان روان شد
ندادم دل بعشق و جان روان شد نسیمی : غزلیات
شماره ۲۴۴ - در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟
در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟ مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۰۶ - راز را اندر میان نه وامگیر
راز را اندر میان نه وامگیر نهج البلاغه : نامه ها
نامه به قثم بن عباس فرماندار مكه در بیان وظایف حاکم
و من كتاب له عليهالسلام إلى قثم بن العباس و هو عامله على مكة صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۸۷ - دل رمیده به امید این جهان مگذار
دل رمیده به امید این جهان مگذار اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۲۱ - ناجسته دوای درد خویش ار مردی
ناجسته دوای درد خویش ار مردی فریدون مشیری : لحظه ها و احساس
بی خبر
یادش به خیر، جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۳ - لغز شمشیر
چیست آن آتش با گونه آب اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۹۰ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع نخست
طفل نه ای چند از این، دایه نا مهربان