ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۱۰۱ - بی آنکه ز من بتو بدی گفت کسی
بی آنکه ز من بتو بدی گفت کسی رهی معیری : چند قطعه
پاداش نیکی
من نگویم ترک آیین مروت کن ولی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۴ - مآلکار چه بیندکسی نظر به هوا
مآلکار چه بیندکسی نظر به هوا ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - حسن ظن به خدا و خلق
بدان که همچنان که مذکور شد ضد بدگمانی به خدا و خلق، حسن ظن به آنها است و فواید آن بسیار، و ثمرات آن بیرون از حد شمار است و اخباری که در فضیلت حسن ظن به خدا وارد شده است قبل از این مذکور و فایده آن معلوم گردید و بیان شد که آن باعث نجات و نشاط در عبادات و محبت به خدا است، که اعلای مقامات است. نجمالدین رازی : باب سیم
فصل چهاردهم
قال الله تعالی «یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله و قولوا قولا سدیدا». امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۸۸ - شد آن که پای مرا بوسه می زند او باش
شد آن که پای مرا بوسه می زند او باش ترانه های کودکانه : بخش اول
کتاب
خبر خبر خبرهای فراوان میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۶۳ - ای مغبچه کو ره خرابات
ای مغبچه کو ره خرابات کمال خجندی : رباعیات
شماره ۱۵ - گفتم که چه ریزد ز لبت گفت قند
گفتم که چه ریزد ز لبت گفت قند فضولی : رباعیات
شماره ۵۹ - فریاد ز دست فلک سفله نواز
فریاد ز دست فلک سفله نواز سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۵ - آی آینه جود مصور دستت
آی آینه جود مصور دستت رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۴۷ - ای جان همه عالم در جان تو پیوند
ای جان همه عالم در جان تو پیوند فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۷۰ - ای داد که راه نفسی پیدا نیست
ای داد که راه نفسی پیدا نیست ترانه های کودکانه : بخش اول
برف
باد به هر طرف وزد فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۹۰ - چون به یاد زلف او زلف غم افشان میکنم
چون به یاد زلف او زلف غم افشان میکنم فخرالدین عراقی : خاتمةالکتاب
مثنوی
از تو مهرم چو در نهاد بود قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۷۱ - نوشته ای است از قائم مقام به شاهزاده خانم
شاهزاده جان: فدایت شوم، تصدقت گردم. امان است دراین سر پیری و آخر عمر، بیک پیره زنی گرفتارم، بدگو، بدخو، بدخواه، جانکاه، شایسته هزار انکار و اکراه. رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر هزج
پاره ۱۲
بهشت آیین سرایی را بپرداخت امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۵۲ - لف و نشر
آب در از تاج و قبا و کمر فروغ فرخزاد : ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد ...
تنها صداست که می ماند
چرا توقف کنم ، چرا ؟
شماره ۱۰۱ - بی آنکه ز من بتو بدی گفت کسی
بی آنکه ز من بتو بدی گفت کسی رهی معیری : چند قطعه
پاداش نیکی
من نگویم ترک آیین مروت کن ولی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۴ - مآلکار چه بیندکسی نظر به هوا
مآلکار چه بیندکسی نظر به هوا ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - حسن ظن به خدا و خلق
بدان که همچنان که مذکور شد ضد بدگمانی به خدا و خلق، حسن ظن به آنها است و فواید آن بسیار، و ثمرات آن بیرون از حد شمار است و اخباری که در فضیلت حسن ظن به خدا وارد شده است قبل از این مذکور و فایده آن معلوم گردید و بیان شد که آن باعث نجات و نشاط در عبادات و محبت به خدا است، که اعلای مقامات است. نجمالدین رازی : باب سیم
فصل چهاردهم
قال الله تعالی «یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله و قولوا قولا سدیدا». امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۸۸ - شد آن که پای مرا بوسه می زند او باش
شد آن که پای مرا بوسه می زند او باش ترانه های کودکانه : بخش اول
کتاب
خبر خبر خبرهای فراوان میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۶۳ - ای مغبچه کو ره خرابات
ای مغبچه کو ره خرابات کمال خجندی : رباعیات
شماره ۱۵ - گفتم که چه ریزد ز لبت گفت قند
گفتم که چه ریزد ز لبت گفت قند فضولی : رباعیات
شماره ۵۹ - فریاد ز دست فلک سفله نواز
فریاد ز دست فلک سفله نواز سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۵ - آی آینه جود مصور دستت
آی آینه جود مصور دستت رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۴۷ - ای جان همه عالم در جان تو پیوند
ای جان همه عالم در جان تو پیوند فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۷۰ - ای داد که راه نفسی پیدا نیست
ای داد که راه نفسی پیدا نیست ترانه های کودکانه : بخش اول
برف
باد به هر طرف وزد فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۹۰ - چون به یاد زلف او زلف غم افشان میکنم
چون به یاد زلف او زلف غم افشان میکنم فخرالدین عراقی : خاتمةالکتاب
مثنوی
از تو مهرم چو در نهاد بود قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۷۱ - نوشته ای است از قائم مقام به شاهزاده خانم
شاهزاده جان: فدایت شوم، تصدقت گردم. امان است دراین سر پیری و آخر عمر، بیک پیره زنی گرفتارم، بدگو، بدخو، بدخواه، جانکاه، شایسته هزار انکار و اکراه. رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر هزج
پاره ۱۲
بهشت آیین سرایی را بپرداخت امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۵۲ - لف و نشر
آب در از تاج و قبا و کمر فروغ فرخزاد : ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد ...
تنها صداست که می ماند
چرا توقف کنم ، چرا ؟
