اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۱۹ - دیگر ز شراب شوق مستی، ای دل
دیگر ز شراب شوق مستی، ای دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۷۵ - دل دیوانه من از سپاهی بر نمی گردد
دل دیوانه من از سپاهی بر نمی گردد رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۷۵ - چون بگردد پای او از پایدان
چون بگردد پای او از پایدان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۳۰۴ - ای روی تو عمر جاودانم
ای روی تو عمر جاودانم امامی هروی : اشعار دیگر
شماره ۷ - کید حسود اگر به مثل کوه آهنست
کید حسود اگر به مثل کوه آهنست صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۴ - کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟
کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۵۸ - خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد
خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۴۴ - پیمانهٔ عزّت و قناعت کن پُر
پیمانهٔ عزّت و قناعت کن پُر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۸۳ - پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرست
پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرست کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۲۲ - دل کار خود به طالع ناساز واگذاشت
دل کار خود به طالع ناساز واگذاشت نصرالله منشی : باب الملک و البراهمة
بخش ۱۶ - ملک گفت:می خواهی تا مارا ملک تلقین کنی و کفایت مموه ومزور خود بر مردمان عرض دهی؟ گفت: سه تن بر خود گمان مهارت دارند و هنوز در مقام جهالت باشند: مطربی
ملک گفت:می خواهی تا مارا ملک تلقین کنی و کفایت مموه ومزور خود بر مردمان عرض دهی؟ گفت: سه تن بر خود گمان مهارت دارند و هنوز در مقام جهالت باشند: مطربی نوآموز که هرچند کوشد زخمه او باساز و الحان یآران نسازد و نیامیزد، و تمزیج زیر و بم، برابر، در صعود و نزول نشناسد، و نقاش بی تجربت که دعوی صورت گری پیوندد و رنگ آمیزی نداند؛ و شوخی بی مایه که در محافل لاف کارگزاری زند و چون در معرض مهمی آید از زیر دستان در چند و چگونه سفته خواهد. عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۷۶ - رزم شهریار با نقابدار سیه پوش گوید
برون خواست بردن ز آوردگاه ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۲۰ - ای رای تو با ضمیر گردون شد جفت
ای رای تو با ضمیر گردون شد جفت رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۶۰ - هم در حق مجدالدین نجیب الملک یوسف
دیار بلخ چون مصرست خرم صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۹۹ - عجز است نفس ناطقه را از بیان حال
عجز است نفس ناطقه را از بیان حال صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۵ - اثنی عشری ز زاده بوطالب
اثنی عشری ز زاده بوطالب صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۲۸ - در توصیف دومین پلی که بر زاینده رود بسته شده
شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رود فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۵۷ - خوش آندم کز درم ای جان در آئی
خوش آندم کز درم ای جان در آئی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۳۸ - گر آرزوی رستن از این دامگهکنید
گر آرزوی رستن از این دامگهکنید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۱۲ - مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد
مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد
رباعی ۱۱۹ - دیگر ز شراب شوق مستی، ای دل
دیگر ز شراب شوق مستی، ای دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۷۵ - دل دیوانه من از سپاهی بر نمی گردد
دل دیوانه من از سپاهی بر نمی گردد رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۷۵ - چون بگردد پای او از پایدان
چون بگردد پای او از پایدان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۳۰۴ - ای روی تو عمر جاودانم
ای روی تو عمر جاودانم امامی هروی : اشعار دیگر
شماره ۷ - کید حسود اگر به مثل کوه آهنست
کید حسود اگر به مثل کوه آهنست صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۴ - کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟
کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۵۸ - خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد
خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۴۴ - پیمانهٔ عزّت و قناعت کن پُر
پیمانهٔ عزّت و قناعت کن پُر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۸۳ - پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرست
پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرست کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۲۲ - دل کار خود به طالع ناساز واگذاشت
دل کار خود به طالع ناساز واگذاشت نصرالله منشی : باب الملک و البراهمة
بخش ۱۶ - ملک گفت:می خواهی تا مارا ملک تلقین کنی و کفایت مموه ومزور خود بر مردمان عرض دهی؟ گفت: سه تن بر خود گمان مهارت دارند و هنوز در مقام جهالت باشند: مطربی
ملک گفت:می خواهی تا مارا ملک تلقین کنی و کفایت مموه ومزور خود بر مردمان عرض دهی؟ گفت: سه تن بر خود گمان مهارت دارند و هنوز در مقام جهالت باشند: مطربی نوآموز که هرچند کوشد زخمه او باساز و الحان یآران نسازد و نیامیزد، و تمزیج زیر و بم، برابر، در صعود و نزول نشناسد، و نقاش بی تجربت که دعوی صورت گری پیوندد و رنگ آمیزی نداند؛ و شوخی بی مایه که در محافل لاف کارگزاری زند و چون در معرض مهمی آید از زیر دستان در چند و چگونه سفته خواهد. عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۷۶ - رزم شهریار با نقابدار سیه پوش گوید
برون خواست بردن ز آوردگاه ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۲۰ - ای رای تو با ضمیر گردون شد جفت
ای رای تو با ضمیر گردون شد جفت رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۶۰ - هم در حق مجدالدین نجیب الملک یوسف
دیار بلخ چون مصرست خرم صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۹۹ - عجز است نفس ناطقه را از بیان حال
عجز است نفس ناطقه را از بیان حال صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۵ - اثنی عشری ز زاده بوطالب
اثنی عشری ز زاده بوطالب صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۲۸ - در توصیف دومین پلی که بر زاینده رود بسته شده
شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رود فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۵۷ - خوش آندم کز درم ای جان در آئی
خوش آندم کز درم ای جان در آئی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۳۸ - گر آرزوی رستن از این دامگهکنید
گر آرزوی رستن از این دامگهکنید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۱۲ - مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد
مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد
