مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۰۲
آخر ای دلبر تو ما را می‌نجویی اندکی؟
مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۹
پیش کش آن شاه شکرخانه را
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۰۸
چو شمع بر سرت اقبال و جاه می‌گرید
ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۸۶ - در جستجوی جوانی
سحرگه به راهی یکی پیر دیدم
محتشم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۰
دوش سرگرم از وثاق آن کوکب گیتی فروز
انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح سیدالسادات جعفر علوی
ای به درگاه تو بر قصه‌رسان صاحب ری
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۶۳
لاله سرزد از دمن گل از چمن سبزه زجوی
ابن یمین فَرومَدی : ماده تاریخ‌ها
شمارهٔ ۸ - وفات خواجه علاءالدین
هفتصد سال و سه و بیست ز هجرت رفته
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۵۷
چو چشم مست تو با خواب می‌کند بازی
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۶۰
تو را که از همه خوبان شهر ممتازی
نهج البلاغه : حکمت ها
شناخت جايگاه سخن و سكوت
<strong> وَ قَالَ عليه‌السلام </strong> لاَ خَيْرَ فِي اَلصَّمْتِ عَنِ اَلْحُكْمِ كَمَا أَنَّهُ لاَ خَيْرَ فِي اَلْقَوْلِ بِالْجَهْلِ
سعدی : غزلیات
غزل ۴۷۷
چه روی و موی و بناگوش و خط و خال است این
صفای اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۳ - در منقبت شاه اولیاء حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام
دیدم شکسته طره مشکین را
صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۸
دل ز قید غمت ای دوست رها نتوان کرد
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شمارهٔ ۶۶٢
پیام من که رساند چنانکه میگویم
اسیری لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۷
برقص آمد جهان ز آهنگ حافظ
صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۳۱
دل آنچه داشت در بر دلبر نیاز کرد
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۰
میخانه چو من رند نکو نام ندارد
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۶
گر سیل فتنه خیزد دل را چه مشکل افتد
عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۳۳۴
گر نیم قطره ز دهان سبو چکد