شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۳۰
دل که باشد گر نباشد بندهٔ فرمان من قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۶
نه تو دست عهد دادی که ز مهر سر نتابم هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰
زان پیشتر که عقل شود رهنمون مرا حافظ : حافظ
مثنوی (الا ای آهوی وحشی)
الا ای آهوی وحشی کجایی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲
ز سوز سینه، هر دم، چند پوشم داغ هجران را؟ حافظ : حافظ
ساقی نامه
بیا ساقی آن می که حال آورد شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی)
حیدر بابا گلدیم سنی یوخلیام (قسمت دوم منظومهٔ حیدر بابا)
(۱) کلیم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۰
از آن چشمی که می داند زبان بیزبانی را ترانه های کودکانه : بخش اول
زیبایی ای ایران
زیبا زیبا زیبایی سعدی : غزلیات
غزل ۲۳۹
کسی که روی تو بیند نگه به کس نکند اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شمارهٔ ۵۳
ساقی ز زمانه چند بیداد رسد عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۳۵۱
آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۱
در آب فکن ساقی، بط زادهٔ آبی را اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۲۴۰
بالله ترفقوا بقلب مجروح فردوسی : فردوسی
هجونامه (منتسب)
نظامی عروضی در کتاب چهارمقاله آورده که چون فردوسی از ناچیزی صلهٔ سلطان محمود غزنوی رنجید از غزنه گریخت و به طبرستان نزد سپهبد شهریار از آل باوند رفت و محمود را هجا گفت. اما به خواست سپهبد آن هجونامه را نابود کرد و تنها شش بیت از آن باقی ماند که نظامی عروضی آن را در چهارمقاله نقل کرده است. فریدون مشیری : تشنه طوفان
آواره
نیمه شب بود غمی تازهنفس، ره خوابم زد و ماندم بیدار کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۸۰ - وله ایضاً
ای ز تو کار همه کس بر مراد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۴۸
چه باشد پیشۀ عاشق به جز دیوانگی کردن؟ اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شمارهٔ ۵۰
دل رفته و عشق آمده تا خود چه کند مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۲ - بقیهٔ داستان رفتن خواجه به دعوت روستایی سوی ده
شد ز حد، هین بازگرد ای یار گرد
غزل شمارهٔ ۱۲۳۰
دل که باشد گر نباشد بندهٔ فرمان من قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۶
نه تو دست عهد دادی که ز مهر سر نتابم هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰
زان پیشتر که عقل شود رهنمون مرا حافظ : حافظ
مثنوی (الا ای آهوی وحشی)
الا ای آهوی وحشی کجایی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲
ز سوز سینه، هر دم، چند پوشم داغ هجران را؟ حافظ : حافظ
ساقی نامه
بیا ساقی آن می که حال آورد شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی)
حیدر بابا گلدیم سنی یوخلیام (قسمت دوم منظومهٔ حیدر بابا)
(۱) کلیم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۰
از آن چشمی که می داند زبان بیزبانی را ترانه های کودکانه : بخش اول
زیبایی ای ایران
زیبا زیبا زیبایی سعدی : غزلیات
غزل ۲۳۹
کسی که روی تو بیند نگه به کس نکند اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شمارهٔ ۵۳
ساقی ز زمانه چند بیداد رسد عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۳۵۱
آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۱
در آب فکن ساقی، بط زادهٔ آبی را اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۲۴۰
بالله ترفقوا بقلب مجروح فردوسی : فردوسی
هجونامه (منتسب)
نظامی عروضی در کتاب چهارمقاله آورده که چون فردوسی از ناچیزی صلهٔ سلطان محمود غزنوی رنجید از غزنه گریخت و به طبرستان نزد سپهبد شهریار از آل باوند رفت و محمود را هجا گفت. اما به خواست سپهبد آن هجونامه را نابود کرد و تنها شش بیت از آن باقی ماند که نظامی عروضی آن را در چهارمقاله نقل کرده است. فریدون مشیری : تشنه طوفان
آواره
نیمه شب بود غمی تازهنفس، ره خوابم زد و ماندم بیدار کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۸۰ - وله ایضاً
ای ز تو کار همه کس بر مراد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۴۸
چه باشد پیشۀ عاشق به جز دیوانگی کردن؟ اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شمارهٔ ۵۰
دل رفته و عشق آمده تا خود چه کند مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۲ - بقیهٔ داستان رفتن خواجه به دعوت روستایی سوی ده
شد ز حد، هین بازگرد ای یار گرد
