عطار نیشابوری : باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شمارهٔ ۱۴
گر مرد رهی، حدیث عالم چه کنی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۲۵
بتا گر مرا تو ببینی، ندانی صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۳۴۶
شد فزون در دور خط کیفیت لبهای یار صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۸۱۷
ازین بساط کسی شادمانه برخیزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۲۴
زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گردد مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۲۷
پیوسته مرید حق شو و باقی باش جامی : دفتر اول
بخش ۱۰ - قصه شفقت ورزیدن موسی علیه السلام و بره گریخته را به دوش کشیدن و از گلیم شبانی به خلعت کلیمی رسیدن
روزی از روزها کلیم خدا مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۳۳
ای وصل تو آب زندگانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۴۶۷
از پریشانی نیندیشد گدای زلف تو مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۷
گرم آمد عاشقانه و چست شتاب صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۲۳۰
ازان فرهاد دایم جای در کوه و کمر دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۰۹
با عشق او ز هر دو جهانیم پاکباز مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۹۰
مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۵۷۴
در دل من رشته آمال می گردد گره مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۸۴
عشقا تو را قاضی برم، کاشکستیام همچون صنم سیف فرغانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲
اختر از خدمت قمر دور است مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۳۰ - جواب گفتن ممن سنی کافر جبری را و در اثبات اختیار بنده دلیل گفتن سنت راهی باشد کوفتهٔ اقدام انبیا علیهمالسلام بر یمین آن راه بیابان جبر کی خود را اختیار نبیند و امر و نهی را منکر شود و تاویل کند و از منکر شدن امر و نهی لازم آید انکار بهشت کی جزای مطیعان امرست و دوزخ جزای مخالفان امر و دیگر نگویم بچه انجامد کی العاقل تکفیه الاشاره و بر یسار آن راه بیابان قدرست کی قدرت خالق را مغلوب قدرت خلق داند و از آن آن فسادها زاید کی آن مغ جبری بر میشمرد
گفت مؤمن بشنو ای جبری خطاب صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۵۷۵
کند چه نشو و نما دانه زمین گیری جامی : سلامان و ابسال
بخش ۱ - آغاز
ای به یادت تازه جان عاشقان عطار نیشابوری : باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شمارهٔ ۱۸
آن سالکِ گرمرو که نامش جان است
شمارهٔ ۱۴
گر مرد رهی، حدیث عالم چه کنی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۲۵
بتا گر مرا تو ببینی، ندانی صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۳۴۶
شد فزون در دور خط کیفیت لبهای یار صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۸۱۷
ازین بساط کسی شادمانه برخیزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۲۴
زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گردد مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۲۷
پیوسته مرید حق شو و باقی باش جامی : دفتر اول
بخش ۱۰ - قصه شفقت ورزیدن موسی علیه السلام و بره گریخته را به دوش کشیدن و از گلیم شبانی به خلعت کلیمی رسیدن
روزی از روزها کلیم خدا مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۳۳
ای وصل تو آب زندگانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۴۶۷
از پریشانی نیندیشد گدای زلف تو مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۷
گرم آمد عاشقانه و چست شتاب صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۲۳۰
ازان فرهاد دایم جای در کوه و کمر دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۰۹
با عشق او ز هر دو جهانیم پاکباز مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۹۰
مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۵۷۴
در دل من رشته آمال می گردد گره مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۸۴
عشقا تو را قاضی برم، کاشکستیام همچون صنم سیف فرغانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲
اختر از خدمت قمر دور است مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۳۰ - جواب گفتن ممن سنی کافر جبری را و در اثبات اختیار بنده دلیل گفتن سنت راهی باشد کوفتهٔ اقدام انبیا علیهمالسلام بر یمین آن راه بیابان جبر کی خود را اختیار نبیند و امر و نهی را منکر شود و تاویل کند و از منکر شدن امر و نهی لازم آید انکار بهشت کی جزای مطیعان امرست و دوزخ جزای مخالفان امر و دیگر نگویم بچه انجامد کی العاقل تکفیه الاشاره و بر یسار آن راه بیابان قدرست کی قدرت خالق را مغلوب قدرت خلق داند و از آن آن فسادها زاید کی آن مغ جبری بر میشمرد
گفت مؤمن بشنو ای جبری خطاب صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۵۷۵
کند چه نشو و نما دانه زمین گیری جامی : سلامان و ابسال
بخش ۱ - آغاز
ای به یادت تازه جان عاشقان عطار نیشابوری : باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شمارهٔ ۱۸
آن سالکِ گرمرو که نامش جان است
