فردوسی : پادشاهی یزدگرد
بخش ۱۴
کس آمد به ماهوی سوری بگفت حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۲
دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد عطار نیشابوری : بخش دوازدهم
الحکایه و التمثیل
بر محمود شد دیوانهٔ خوار صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۰۶
جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودن مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۴۳
مستی و عاشقانه میگویی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۲۰
مرا پرسی که چونی؟ بین که چونم صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۷۶
شود زیر و زبر مجموعه خاطر ز محفل ها عطار نیشابوری : بخش شانزدهم
الحكایة و التمثیل
بود شهری بس قوی اما خراب صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۱۹۵
از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شد عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۲۸
تا کی گوئی ز چار و هفت ای ساقی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۸
گر جدا سازی بتیغ جور بند از بند من صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۵۹
ما دل خود را ز غفلت در گناه افکنده ایم عطار نیشابوری : باب سی و نهم: در صفتِ میان و قدِ معشوق
شمارهٔ ۱
گفتم که «ترا عقل مه تابان گفت» سعدی : غزلیات
غزل ۳۳۶
رفتی و نمیشوی فراموش صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۶۴۹
عشق، اوّل ناتوانان را به منزل میبرد عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۵۸
هر روز برآنم که کنم شب توبه خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۱۲۶
الهی نظر خود بر ما مدام کن و این شادی خود بر ما تمام کن، ما را بر داشتهٔ خود نام کن، به وقت رفتن بر جان ما سلام کن، صدیقان از گناه پشیمانند و از طاعت خجل، عذر بر زبان دارند و تشویر در دل. فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۵۷
دوان و قلم خواست ناباک زن صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۶۲۶
از لب خلق دم باد خزان می آید مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۵
هر که بالاست مر او را چه غم است؟
بخش ۱۴
کس آمد به ماهوی سوری بگفت حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۲
دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد عطار نیشابوری : بخش دوازدهم
الحکایه و التمثیل
بر محمود شد دیوانهٔ خوار صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۰۶
جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودن مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۴۳
مستی و عاشقانه میگویی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۲۰
مرا پرسی که چونی؟ بین که چونم صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۷۶
شود زیر و زبر مجموعه خاطر ز محفل ها عطار نیشابوری : بخش شانزدهم
الحكایة و التمثیل
بود شهری بس قوی اما خراب صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۱۹۵
از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شد عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۲۸
تا کی گوئی ز چار و هفت ای ساقی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۸
گر جدا سازی بتیغ جور بند از بند من صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۵۹
ما دل خود را ز غفلت در گناه افکنده ایم عطار نیشابوری : باب سی و نهم: در صفتِ میان و قدِ معشوق
شمارهٔ ۱
گفتم که «ترا عقل مه تابان گفت» سعدی : غزلیات
غزل ۳۳۶
رفتی و نمیشوی فراموش صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۶۴۹
عشق، اوّل ناتوانان را به منزل میبرد عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۵۸
هر روز برآنم که کنم شب توبه خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۱۲۶
الهی نظر خود بر ما مدام کن و این شادی خود بر ما تمام کن، ما را بر داشتهٔ خود نام کن، به وقت رفتن بر جان ما سلام کن، صدیقان از گناه پشیمانند و از طاعت خجل، عذر بر زبان دارند و تشویر در دل. فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۵۷
دوان و قلم خواست ناباک زن صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۶۲۶
از لب خلق دم باد خزان می آید مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۵
هر که بالاست مر او را چه غم است؟
