جامی : دفتر اول
بخش ۱۳۲ - قال رسول الله صلی الله علیه و سلم یوجر ابن آدم فی نفقته کلها الاشیئا وضعه فی الماء و الطین
مصطفی گفت هر که کرد انفاق
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شمارهٔ ٣۶٠
مرد آزاده بگیتی نکند میل دو چیز
سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۲۲
زشت همی گویی هر ساعتم
مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۳
باد آمد و گل بر سر میخواران ریخت
نصرالله منشی : ابتدای کلیله و دمنه، و هو من کلام بزرجمهر البختکان
بخش ۷
و پسندیده تر اخلاق مردان تقوی است و کسب مال از وجه حلال، هرچند در هیچ حال از رحمت آفریدگار عز اسمه و مساعدت روزگار نومید نشاید بود اما بران اعتماد کلی کردن و کوشش فروگذاشتن از خرد و رای راست دور افتد، که امداد خیرات و اقسام سعادات بدو نزدیک تر که درکارها ثابت قدم باشد و در مکاسب جد و هد لازم شمرد. و اگر چنانکه باژگونگی روزگار است کاهلی بدرجتی رسد یا غافلی رتبتی یابد بدان التفات ننماید، و اقتدای خویش بدو دست نشناسد، چه نیک بخت و دولت یار او تواند بود که تیل بمقبلان و خردمندان واجب بیند تا بهیچ وقت از مقام توکل دورنماید، و از فضیلت مجاهدت بی بهره نگردد.
همام تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۶
جان را به جای جانی جای توکس نگیرد
شیخ بهایی : مثنویات پراکنده
شمارهٔ ۲
از سمور و حریر بیزارم
جلال عضد : قطعات
شمارهٔ ۱۱
مدح تو گفتم و چو بود دروغ
سیمین بهبهانی : سیمین بهبهانی
خیال منی
چه گویمت ؟ که تو خود با خبر ز حال منی
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۱
تخمی است خرد، که جان از او رُست و روان
ادیب الممالک : اصطلاحات علم رمل
شمارهٔ ۷ - ایضا
از جماعت اولین نقطه ستان
اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۱۲۶
ما عشق تو را به جان و دل بخریدیم
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۶۵
ای مدعی از طعن تو ما را چه ملالست
رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام‏
۱۵ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ کردار آدمى دو طرف دارد: یک طرف بدل پیوسته، آن را نیت گویند، و یک طرف بتن پیوسته، آن را عمل گویند.
عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۷
ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۹۲
وضع فلک آنجا که به یک حال نباشد
قطران تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۲۳
از هجر تو ابر چشم باران ریز است
سعدی : مفردات
باقی مفردات
می‌میرم و همچنان نظر بر چپ و راست
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۷
عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کند
مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳
ای دل چه اندیشیده‌یی در عذر آن تقصیرها؟