امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹۰ - تتبع خواجه
باده صافست و خرابات صفایی دارد اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۵۹۰
چو غنچه گرچه لبت مهر بر دهان دارد نسیمی : رباعیات
شمارهٔ ۶۷
بسیار بگردید و بگردد گردون نشاط اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۲
نه هشیارم توان گفتن نه مستم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۳۸
ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را امیر معزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲
بامدادان راست گو تا رخ کرا آراستی شیخ بهایی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴
گفتیم: مگر که اولیاییم، نهایم صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۱۰۴۸
چه سود ازین که چو یوسف عزیز خواهم شد؟ عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۱۴
ای گم شده درحسنِ تو هر دیدهوری صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۲۳
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۷
در عشق تو شوخ و شنگ باید بودن رودکی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۵۳
نگارینا، شنیدستم که: گاه محنت و راحت امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۳۹۷
ای لعل لبت چو بر شکر شیر صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۰۸ - عبدالرحمن
خود آن کو عبد رحمن از یقین است عطار نیشابوری : بخش سی و هفتم
الحكایة و التمثیل
کرد محمود از برای احترام صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۵۳
چرخ را آرامگاه عافیت پنداشتم خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۶۲
الهی از آن خوان که بهر پاکان نهادی نصیب من بینوا کو، اگر نعمتت جُز بطاعت نباشد پس آنرا بیع خوانند لطف و عطا کو ؟ اگر در بها مُزد خواهی ندارم و اگر بی بها بهی بخش ما کو ؟ اگر از سگان تو ام استخوانی و اگر از کسان تو مرحبا کو؟ اقبال لاهوری : اسرار خودی
در بیان اینکه خودی از عشق و محبت استحکام می پذیرد
نقطهٔ نوری که نام او خودی است قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۲
مرا به ناله شد آن سرو سیمتن باعث مسعود سعد سلمان : رباعیات
شمارهٔ ۳۷
بر روی دو زلفین بتابم زد دوست
شمارهٔ ۱۹۰ - تتبع خواجه
باده صافست و خرابات صفایی دارد اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۵۹۰
چو غنچه گرچه لبت مهر بر دهان دارد نسیمی : رباعیات
شمارهٔ ۶۷
بسیار بگردید و بگردد گردون نشاط اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۲
نه هشیارم توان گفتن نه مستم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۳۸
ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را امیر معزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲
بامدادان راست گو تا رخ کرا آراستی شیخ بهایی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴
گفتیم: مگر که اولیاییم، نهایم صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۱۰۴۸
چه سود ازین که چو یوسف عزیز خواهم شد؟ عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۱۴
ای گم شده درحسنِ تو هر دیدهوری صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۲۳
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۷
در عشق تو شوخ و شنگ باید بودن رودکی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۵۳
نگارینا، شنیدستم که: گاه محنت و راحت امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۳۹۷
ای لعل لبت چو بر شکر شیر صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۰۸ - عبدالرحمن
خود آن کو عبد رحمن از یقین است عطار نیشابوری : بخش سی و هفتم
الحكایة و التمثیل
کرد محمود از برای احترام صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۵۳
چرخ را آرامگاه عافیت پنداشتم خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۶۲
الهی از آن خوان که بهر پاکان نهادی نصیب من بینوا کو، اگر نعمتت جُز بطاعت نباشد پس آنرا بیع خوانند لطف و عطا کو ؟ اگر در بها مُزد خواهی ندارم و اگر بی بها بهی بخش ما کو ؟ اگر از سگان تو ام استخوانی و اگر از کسان تو مرحبا کو؟ اقبال لاهوری : اسرار خودی
در بیان اینکه خودی از عشق و محبت استحکام می پذیرد
نقطهٔ نوری که نام او خودی است قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۲
مرا به ناله شد آن سرو سیمتن باعث مسعود سعد سلمان : رباعیات
شمارهٔ ۳۷
بر روی دو زلفین بتابم زد دوست
