تعداد ۹۶۸۵ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۱ - به حسن، خیرگی ما چه می تواند کرد؟
برو به گوهر
به حسن، خیرگی ما چه می تواند کرد؟
به آفتاب، تماشا چه می تواند کرد؟
اگر دو یار موافق زبان یکی سازند
فلک به یک تن تنها چه می تواند کرد؟
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۲ - به آه سرد دل خود دو نیم باید کرد
برو به گوهر
به آه سرد دل خود دو نیم باید کرد
چو غنچه خنده به روی نسیم باید کرد
ندا کند به زبان بریده زلف ایاز
که پا دراز به حد گلیم باید کرد
دلی که جمع ز ذکر خفی چو غنچه شود
ز ذکر اره چه لازم دو نیم باید کرد؟
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۳ - ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کرد
برو به گوهر
ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کرد
گره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد
مرا ز عالم تکلیف عشق بیرون برد
چو دل به جای نباشد نماز نتوان کرد
اگر ز لوث ریا سجده گاه باید پاک
به غیر دامن مستان نماز نتوان کرد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۴ - سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خورد
برو به گوهر
سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خورد
چو رشته غوطه به سرچشمه گهر می خورد
سفر گزین که به چشم جهان شوی شیرین
عزیز مصر شب و روز این شکر می خورد
خوش آن ملال که از آستین مرهمیان
نسیم سوده الماس بر جگر می خورد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۵ - سبکروی به صف دشمنان شبیخون زد
برو به گوهر
سبکروی به صف دشمنان شبیخون زد
که نعل سیر به گلگون عزم وارون زد
کنار خویش ز خون شفق لبالب دید
چو صبح هر که دم خوش به زیر گردون زد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۶ - چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازد
برو به گوهر
چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازد
ز گرد بالش خورشید متکا سازد
عبث به کینه ما گرم می شود دشمن
سموم را چمن خلق ما صبا سازد
ترا که باده لعلی است در قدح مپسند
که استخوان مرا درد کهربا سازد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۷ - غریب کوی تو در هر کجا وطن سازد
برو به گوهر
غریب کوی تو در هر کجا وطن سازد
ز پاره های دل آن خاک را یمن سازد
وفا مجوی ز مصر وجود، هیهات است
که بوی پیرهن اینجا به پیرهن سازد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۸ - دل رمیده به این خاکدان نمی سازد
برو به گوهر
دل رمیده به این خاکدان نمی سازد
به هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
به خارخار قفس بلبلی که خوی گرفت
دگر به خار و خس آشیان نمی سازد
فغان من که دل سنگ را به درد آرد
غنیمت است ترا مهربان نمی سازد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۹ - غبار خط چو به عزم نبرد می خیزد
برو به گوهر
غبار خط چو به عزم نبرد می خیزد
ز آب چشمه خورشید گرد می خیزد
ستاره در قدم او سپند می سوزد
سبکروی که چو خورشید فرد می خیزد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۶۰ - به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسد
برو به گوهر
به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسد
گذشته ایم ز خود تا به دیگران چه رسد
فقیر را ز غنی کاهش است قسمت و بس
ز آشنایی گوهر به ریسمان چه رسد؟
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۶۱ - مس وجود مرا درد کیمیا باشد
برو به گوهر
مس وجود مرا درد کیمیا باشد
طلای بی غش من درد بی دوا باشد
حصار عافیت من شده است درویشی
دعای جوشن من نقش بوریا باشد
ز آشنایی مردم، گزیده هر کس شد
کناره گیرد ازان سگ که آشنا باشد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۶۲ - شکسته بند قناعت مرا دهان بسته است
برو به گوهر
شکسته بند قناعت مرا دهان بسته است
همانیم که مرادم ز استخوان باشد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۶۳ - کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشد
برو به گوهر
کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشد
که گل ز شاخ به تعظیم او پیاده نشد
هزار ناخن الماس ریشه کرد و هنوز
ز زلف طالع ما یک گره گشاده نشد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۶۴ - رخ تو روی نگاه از پری بگرداند
برو به گوهر
رخ تو روی نگاه از پری بگرداند
عنان دل ز بت آزری بگرداند
چو آفتاب، مرا چند دربدر غم عشق
به زیر خیمه نیلوفری بگرداند؟
علاقه هاست به من دام را، نه آن صیدم
که گرد خویش مرا سرسری بگرداند
چو آفتاب ز سیمای گوهرم پیداست
که آب در نظر جوهری بگرداند
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۶۵ - سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند
برو به گوهر
سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند
( ) زلزله در ملک خاور اندازند
حذر ز گرمی این ره مکن که آبله ها
به هر قدم که نهی فرش گوهر اندازند
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۶۶ - درست سازد اگر شیشه شیشه گر شکند
برو به گوهر
درست سازد اگر شیشه شیشه گر شکند
خوشم که عشق دلم را به یکدگر شکند
به روغن آتش سوزان نمی شود خاموش
خمار جاه محال است سیم و زر شکند
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۶۷ - دلاوران که صف کارزار می شکنند
برو به گوهر
دلاوران که صف کارزار می شکنند
به خون گرم من اول خمار می شکنند
هنوز ساقی محجوب ما نمی داند
که دلبران ز لب خود خمار می شکنند
چه حاجت است به می بزم زهدکیشان را؟
به خون یکدگر اینجا خمار می شکنند
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۶۸ - ترا که چتر زراندود آفتاب بود
برو به گوهر
ترا که چتر زراندود آفتاب بود
هلال عید به اندازه رکاب بود
همان خورم به رگ خواب نیش بیداری
اگر چه بسترم از پرده های خواب بود
مزن به شیشه ما سنگ محتسب زنهار
کبوتر حرم ما بط شراب بود
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۶۹ - ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بود
برو به گوهر
ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بود
نظر به قامت رعنای او پیاده بود
حریص بیش ز اندازه رزق می طلبد
همیشه لقمه مور از دهن زیاده بود
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۷۰ - به تیغ هر که شود کشته پایدار شود
برو به گوهر
به تیغ هر که شود کشته پایدار شود
رسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
ز چارپای عناصر پیاده هر کس شد
به یک نفس چو مسیحا فلک سوار شود