تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۷۲ - گفتی: ز رخم چرا نظر پوشیدی؟!
برو به گوهر
گفتی: ز رخم چرا نظر پوشیدی؟!
هنگام سخن زبان به خود دزدیدی!
پندار که کردم نگهی، رنجیدی!
انگار که گفتم سخنی، نشنیدی!
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۷۳ - دوشم دل برد، شاهد بازاری
برو به گوهر
دوشم دل برد، شاهد بازاری
افتاده من از قفای او باز، آری
میگفتمش: آنچه میبری باز آری؟!
میگفت بصد ناز: نه و، باز: آری
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۷۴ - رویی که کله ز مه رباید داری!
برو به گوهر
رویی که کله ز مه رباید داری!
مویی که به لاله مشک ساید داری!
بویی که سر نافه گشاید داری!
آری، جز رحم هر چه باید داری!
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۷۵ - دارم ز فراق ماه مهر افروزی
برو به گوهر
دارم ز فراق ماه مهر افروزی
در دل سوزی، نیست دلی دل سوزی
جز روز و شب من که ندارد شب و روز
هر روز شبی دارد و هر شب روزی
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۷۶ - من مفلسم و، تو کیمییا ای ساقی!
برو به گوهر
من مفلسم و، تو کیمییا ای ساقی!
دست تو سحاب و من گیا ای ساقی!
اینک رفته است شب، مرو ای مطرب!
اینک آمد صبح بیا ای ساقی!
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۷۷ - وقت است ز هر سو شکفد روی گلی
برو به گوهر
وقت است ز هر سو شکفد روی گلی
هر بلبل مست رو نهد سوی گلی
راز من و یار، گل کند، چون شنویم
آن ناله ی بلبلی و، من بوی گلی!
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۷۸ - ز آن پیش که، شمع مهرش افروختمی
برو به گوهر
ز آن پیش که، شمع مهرش افروختمی
وز آتش دشمنی او سوختمی
ای کاش بدست من سپردی پدرش
تا دوستیش بطفلی آموختمی
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۷۹ - خوش آنکه چو یاد از اسیریم کنی
برو به گوهر
خوش آنکه چو یاد از اسیریم کنی
آیی شبی و رحم به پیریم کنی
پایت مالم، که پایمالم نکنی؛
دستت بوسم، که دستگیریم کنی
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۸۰ - آذر! که چو من مانده جدا از وطنی!
برو به گوهر
آذر! که چو من مانده جدا از وطنی!
نالان ز جدایی وطن همچو منی!
...
ای مرغ غریب از کدامین چمنی؟!
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۸۱ - من بیتو دریده هر نفس پیرهنی
برو به گوهر
من بیتو دریده هر نفس پیرهنی
بی من تو نشسته هر زمان در چمنی
اکنون بمن و تو نیست کس را سخنی
من از چو تویی دورم و، تو از چو منی
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۸۲ - فردا چو بنامه ی سیاهم بینی
برو به گوهر
فردا چو بنامه ی سیاهم بینی
وز شرم گناه عذر خواهم بینی
من در خور جرم خویش، عفوت بینم
تو در خور عفو خود، گناهم بینی
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۸۳ - با کس سخنان ناپسندیده مگوی!
برو به گوهر
با کس سخنان ناپسندیده مگوی!
حرفی که شود کس از تو رنجیده مگوی!
عیب حرم حریم پاکان، عیب است
ما دیده نگفتیم، تو نادیده مگوی!
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۸۴ - در کوچه ی عشق، پای در گل ننهی!
برو به گوهر
در کوچه ی عشق، پای در گل ننهی!
کآسان، آسان زین غم مشکل نرهی
خواهند گر از تو دلبران دل، زنهار
تا دل ستانی بگرو، دل ندهی
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۸۵ - هنگامه ی ناز، تا بکی ساز دهی؟!
برو به گوهر
هنگامه ی ناز، تا بکی ساز دهی؟!
بر اهل نیاز، جلوه ی ناز دهی؟!
گیری به فسون، گر ندهد کس به تو دل
ور دل دهدت، خون کنی و باز دهی!
نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۱ - ناکامی من بود ز خودکامی‌ها
برو به گوهر
ناکامی من بود ز خودکامی‌ها
این سوختگی‌ها همه از خامی‌ها
تا کام دل دوست طلب کردم، شد
کام دل من روا ز ناکامی‌ها
نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۲ - این غصه و غم از پی چندین طرب است
برو به گوهر
این غصه و غم از پی چندین طرب است
ور هست غمی باز نشاط از عقب است
صبح از اثر شام و بهار از پی دی
بیند کس و پس غمین نشیند عجب است
نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۳ - این غصه و غم از پی چندین طرب است
برو به گوهر
این غصه و غم از پی چندین طرب است
وین انده و درد را نشاط از عقب است
آن روز چو شکر حق نکردی امروز
گر ناله و فریاد بر آری عجب است
نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۴ - بزم طرب آخر شد و پایان شب است
برو به گوهر
بزم طرب آخر شد و پایان شب است
با نغمه ی چنگ و نی نویدی عجب است
شب رفت و صباح دولت اندر عقب است
شادی پی شادی طرب اندر طرب است
نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۵ - منظور طبیب آنکه بیمار تر است
برو به گوهر
منظور طبیب آنکه بیمار تر است
شایسته ی عفو آنکه گنهکار تر است
از خاک مذلتش مگر بر دارند
افتادگی از بنده سزاوار تر است
نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۶ - رخسار تو خورشید جهان افروز است
برو به گوهر
رخسار تو خورشید جهان افروز است
گیسوی تو تیره شام مشک اندوز است
ابروی تو در میان هلالی ست مگر
کز یک سویش شب و ز یک سو روز است