شماره ۸۲۷ - شب غم، بی جمالش، ساغر، اخگر بود در دستم
شماره ۹۸۱ - ساقی بیار باده و عیشم به کام کن
شماره ۳۹ - که ره دهد سوی آن سایه همای مرا
شماره ۳۰۱ - گر صد هزار سال وصالت میسر است
شماره ۵۷۴ - در عشق اگر از کشته شدن مرد بماند
شماره ۶۳۳ - در ره دوست که باشد؟ که جفایی نکشد
شمارهٔ ۳۶ - در مدح سید شریف گوید
شماره ۵۵ - کلک اهلی همچو مژگانش در افشان دایم است
شماره ۱۰۸ - تا کی زغمت دو دیده تر خواهد گشت
شماره ۲۰۳ - هر چند که صبح عیش ما کم بدمد
شماره ۲۷۱ - ای جان جهان تن تو را درد مباد
شماره ۳۷۷ - فرخنده سعادتی که معبود دهد
شماره ۸۴ - اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست
شماره ۱۸۶ - داغم از پرده دل رو به قفا می آید
شماره ۱۹۴ - بی دوست ز بس خاک فشاندیم به سر بر
شمارهٔ ۸۰ - تمنای شاعر
شماره ۷ - الهی حل مگردان تا قیامت مشکل ما را
شماره ۵۴۹ - جایی که حکم ناله شبگیر می رسد
شماره ۷۰ - به زندان قفس مرغ دلم چون شاد می گردد
شماره ۱۵۹ - بحسرتی که چرا جای در قفس دارم