اجتماعی

فرخی یزدی غزلیات شماره ۵۵ - آن پابرهنه را که به دل حرص و آز نیست فرخی یزدی غزلیات شماره ۵۶ - از ره داد ز بیدادگران باید کشت فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۲ - پیش عاقل بی تخصص گر عمل معقول نیست فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۳ - غیر خون آبروی توده ی زحمت کش نیست فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۸ - باید این دور اگر عالی و گردون باشد فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۹ - ای دوره ی طهمورث، دل یک دله باید کرد فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۰ - به زندان قفس مرغ دلم چون شاد می گردد فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۱ - خیزید ز بیدادگران داد بگیرید فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۳ - نارفیقان چون به یک رنگان دو رنگی می کنند فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۵ - دل در کف بیداد تو جز داد ندارد فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۰ - پیش خود تا فکر نفع بی نهایت می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۲ - ابر چشم از سوز دل تا گریه را سر می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۵ - گر یوسف من جلوه چنین خوب نماید فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۹ - بهر آزادی هر آنکس استقامت می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۰ - با من ای دوست تو را گر سر پرخاش نبود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۴ - باز دلبر به دلم عزم شبیخون دارد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۵ - می پرستانی که از دور فلک آزرده اند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۶ - هر شرارت در جهان فرزند آدم می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۷ - عمریست کز جگر، مژه خوناب می خورد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۸ - آنچه را با کارگر سرمایه داری می کند