اجتماعی

سلیمی جرونی شیرین و فرهاد بخش ۸۷ - پند چهارم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱ - گلرنگ شد در و دشت، از اشکباری ما فرخی یزدی غزلیات شماره ۳ - بی سر و پایی اگر در چشم خوار آید تو را فرخی یزدی غزلیات شماره ۸ - به هنگام سیه روزی علم کن قد مردی را فرخی یزدی غزلیات شماره ۹ - می دهد نیکو نشان کاخی مکان فتنه را فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰ - باز گویم این سخن را گر چه گفتم بارها فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱ - سرپرست ما که می نوشد سبک رطل گران را فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲ - غارت غارت گران شد مال بیت المال ما فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴ - با دل آغشته در خون گر چه خاموشیم ما فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۶ - همین بس است ز آزادگی نشانه ما فرخی یزدی غزلیات شماره ۲۴ - شرط خوبی نیست تنها جان من گفتار خوب فرخی یزدی غزلیات شماره ۲۶ - با فکر تو موافق ناموس انقلاب فرخی یزدی غزلیات شماره ۲۸ - در کف مردانگی شمشیر می باید گرفت فرخی یزدی غزلیات شماره ۳۲ - آن طایری که در قفس تنگ خانه داشت فرخی یزدی غزلیات شماره ۳۳ - هرگز دلم برای کم و بیش غم نداشت فرخی یزدی غزلیات شماره ۳۷ - در شرع ما که قاعده ی اختصاص نیست فرخی یزدی غزلیات شماره ۳۸ - این نیست عرق کز رخ آن ماه جبین ریخت فرخی یزدی غزلیات شماره ۴۰ - جهان نمای درستی، دل شکسته‌ی ماست فرخی یزدی غزلیات شماره ۴۱ - کیست در شهر که از دست غمت داد نداشت فرخی یزدی غزلیات شماره ۴۷ - ما را ز انقلاب سر انتخاب نیست