اجتماعی

فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۰ - توده را با جنگ صنفی آشنا باید نمود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۱ - آن که از آرا خریدن مسند عالی بگیرد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۳ - رسم و ره آزادی یا پیشه نباید کرد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۴ - گر بدین سان آتش کین شعله ور خواهی نمود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۷ - یک دم دل ما از غم، آسوده نخواهد شد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۹ - دی تا دل شب آن بت طناز کجا بود؟ فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۱ - دلت به حال دل ما چرا نمی سوزد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۶ - در جهان کهنه از نو شور و شر باید نمود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۷ - حلقه زلفی که غیر تاب ندارد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۸ - شب که دل با روزگار تار خود در جنگ بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۰ - شوریده دل به سینه به عنوان کارگر فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۱ - فدای سوز دل مطربی که گفت بساز فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۳ - نمود همچو ابو الهول رو به ملت روس فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۴ - تا حیات من به دست نان دهقان است و بس فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۶ - در چمن ای دل چو من غیر از گل یکرو مباش فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۹ - ما خیل تهی دست جگر گوشه بختیم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴۸ - گر ز روی معدلت آغشته در خون می شویم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۱ - خوش آنکه در طریق عدالت قدم زنیم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۵ - گر برخی جانان من دلداده نبودم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۸ - ز بس از روزگار بخت و سخت و سست دلتنگم