شماره ۶۶۲ - شد بهار و بوستان را داد آب و تاب ابر
شماره ۷۳۲ - چون کند در انجمن تاب رخش روشن چراغ
شماره ۹۴ - برد یاد او دل غم پیشه را
شماره ۱۸۸ - گل در چمن چو عارض او دلفریب نیست
شماره ۱۹۶ - ببازد غنچه رنگ از خجلت لعل قدح نوشت
شماره ۳۹۰ - با تو در پیری دلم جویای الفت گشته است
شماره ۱۰۶۴ - چند دل را به جهان گذران شاد کنی؟
شماره ۱۰۹ - بر تخت عافیت دل من پادشاه بود
شماره ۵۵۸ - ما را همه دم هوای یاریست ز نو
شماره ۶۰۹ - خوش آنکه گشاد چشم و دل سوی کسی
شماره ۱۶۹ - نیست روزی که این منادی نیست
شماره ۱۶۸ - از هر آتشکده ای سینه فگاری پیداست
شماره ۱۷۷ - گریه ابر از سمن رنگین تر است
شماره ۳۱۰ - هر غنچه نشکفته نظر باز نگاهی است
شماره ۳۷۳ - دامن صحرا و کوه از دامن گلچین گذشت
شماره ۴۳۸ - با ذوق گریه از دل خوناب کم نگردد
شماره ۴۵۹ - میان مهربانی آنچنان بیگانه می خندد
شماره ۵۲۶ - نه همین گرد ره شوق ز صرصر گذرد
شماره ۷۴۶ - دلی زخم انتخاب خنده گل در چمن دارم
شماره ۸ - جنون که کرد به دیوانگی مثل ما را