حضور ملت بیضا تپیدم
ز شوق آموختم آن های و هوئی
دل تو داغ پنهانی ندارد
بده با خاک اون سوز و تابی
محبت از نگاهش پایدار است
نه از ساقی نه از پیمانه گفتم
ز جانم نغمهء «الله هو» ریخت
غزل ۴۰ - نسیم شانهکند زلف موج دریا را
غزل ۹۷ - عشق هرجا شوید از دلها غبار رنگ را
غزل ۱۴۲ - بهگلشنیکه دهم عرض شوخی او را
غزل ۱۷۳ - ربود از بس خیال ساعد او هوش ماهی را
غزل ۲۶۷ - بود بیمغزسرتند خروش مینا
غزل ۳۱۵ - ای موجزن بهار خیالت ز سینهها
غزل ۳۲۷ - به هر جبینکه بود سطری ازکتاب حیا
غزل ۳۳۹ - تا نمیدزدد غبار غفلت هستی خطاب
غزل ۳۶۱ - گر در این بحر اعتباری از هنر میدارد آب
غزل ۳۷۱ - پیوسته است از مژه بر دیدهها نقاب
غزل ۳۷۷ - امشب ز ساز میناگرم است جای مطرب
غزل ۴۲۷ - رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست
غزل ۴۷۰ - خاموشیام جنونکدهٔ شور محشر است