غزل ۵۲۰ - صبح این بادیه آشوب تپشهای دل است
غزل ۶۰۳ - جنس ما با اینکسادی قیمتی فهمیده است
حکایت ۱۰ - در عُنْفُوانِ جوانی چنان که افتد و دانی، با شاهدی سَری و سِرّی داشتم
شماره ۵۱ - حکیمی که با جُهّال دراُفتد توقعِ عزّت ندارد
بهار
قطرهٔ باران
شماره ۳۳ - هول تاختن و کینه آختنْش مرا
غزل ۷۵۶ - سرمنزل ثبات قدم جادهساز نیست
غزل ۸۱۵ - ز بس که معنی مکتوب عشق پیچش داشت
غزل ۹۲۷ - دب چه چارهکند چون فضول افتد
غزل ۱۰۳۵ - هرجا نفسی هست ز هستی گله دارد
غزل ۱۰۴۲ - عالم گرفتاری، خوش تسلسلی دارد
غزل ۱۰۵۱ - گرشوق به راهت قدمی پیش برآرد
غزل ۱۱۰۸ - پای طلب دمیکه سر از دل برآورد
غزل ۱۱۵۲ - به طراز دامن ناز و چه ز خاکساری ما رسد
غزل ۱۱۵۸ - جایی که شکوهها به صف زیر و بم رسد
غزل ۱۱۸۳ - صبحی که گلت به باغ باشد
غزل ۱۲۰۱ - ما راکه نفس آینه پرداخته باشد
غزل ۱۲۰۸ - تغافلچهخجلتبهخود چیدهباشد
غزل ۱۲۳۸ - شوق دیداری که از دل بال حسرت می کشد