غزل ۱۲۹۷ - شوق تا محمل به دوش طبع وحشتساز ماند
غزل ۱۳۰۹ - گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
غزل ۱۳۴۲ - حاضران از دور چون محشر خروشم دیدهاند
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۳ - در تهنیت خبر بهبودی محمدشاه غازی به فارس و شادمانی حسینخان نظامالدوله فرماید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۲ - در مدحت عمدهٔ الخوانین العظام شمس الدین خان افغان میفرماید
غزل ۱۰۳ - غمگساری در لباس دشمنی محبوبی است
غزل ۱۰۶ - زبان ز نکته فرو ماند و راز من باقی است
غزل ۴ - نقابی بر افکن ز پی امتحان را
غزل ۶۳ - آنجا که وصف آن قد و بالا نوشتهایم
غزل ۸۱ - خوشتر ز بهشتی و بهٰاری
رباعی ۱۳ - آن رند که در عالم دل آگاه است
رباعی ۳۵ - مجنون که تمام محو لیلی نشود
رباعی ۹۲ - ای آنکه نباشدم بتو دسترسی
۷
غزل ۱۶۴ - عشق اگر مرد است، مرد او تاب دیدار آورد
غزل ۱۷۴ - نخورم زخم در آن کوچه که مرهم باشد
غزل ۲۲۷ - در محبت لب خشک و دل تر می خندد
غزل ۲۴۲ - آن را که مراد حال باشد
غزل ۲۵۵ - گر به خواب اجلم دیدهٔ جان گرم نشد
غزل ۳۰۳ - دل بشد فرزانه و عقل از فسون دلگیر شد