نهان در سینهٔ ما عالمی هست
کسی کو درد پنهانی ندارد
ز جان بیقرار آتش گشادم
رگ مسلم ز سوز من تپید است
بهر دل عشق رنگ تازه بر کرد
نسیم صبح
بهار تا به گلستان کشید بزم سرود
حسرت جلوهٔ آن ماه تمامی دارم
عرب از سر شک خونم همه لاله زار بادا
پتوفی
فصل بهار این چنین بانگ هزار این چنین
ساقیا بر جگرم شعلهٔ نمناک انداز
مرغ خوش لهجه و شاهین شکاری از تست
زمستان را سرآمد روزگاران
دو عالم را توان دیدن بمینائی که من دارم
بر دل بیتاب من ساقی می نابی زند
زبان ما غریبان از نگاهیست
غریبی دردمندی نی نوازی
غریبم در میان محفل خویش
من اندر مشرق و مغرب غریبم