رباعی ۴۲ - این خلق جهان به یکدگر کینه ورند
رباعی ۴۶ - تا گلگون اشک و چهره کاهی نشود
رباعی ۶۲ - هر دل که درین زمانه درویش ترک
رباعی ۹۰ - ای آنکه ز نام خود بتنگ آمدهای
رباعی ۹۴ - تا دست به سبحه میزنی زناری
رباعی ۹۷ - تا در غم نوشیدنی و خوردنیای
رباعی ۱۰۰ - تا کی ز جهان پرگزند اندیشی
۵
غزل ۱۸۵ - اگر چه راه به عیب تو کس عیان نبرد
غزل ۱۸۹ - عزت گیتی اگر صحبت یوسف باشد
غزل ۱۹۹ - ز بوی باده دلم آب و رنگ می گیرد
غزل ۲۰۶ - کسی که رو به حریم رضا نمی آرد
غزل ۲۱۳ - تا قدم بر اثر نام و نشان خواهد بود
غزل ۲۲۱ - هر زمان در فتنه خوش نامهربانی می شود
غزل ۲۲۲ - عاقلان آدابت آموزند و رسوایت کنند
غزل ۲۶۰ - هر که حرصش گام زد، کامش روا هرگز نشد
غزل ۲۶۴ - کسی کو در تب عشق تو نبض خویشتن گیرد
غزل ۲۷۷ - بیا که در چمن انتظار آب نماند
غزل ۲۸۶ - گفتگو عین صداع است ، ار چه سر گوشی بود
غزل ۲۸۹ - بهشت خاص شما زاهدان، نماز کنید