غزل ۱۴۵۱ - اینکه طاقتها جوانی میکند
غزل ۱۴۵۳ - رفته رفته عافیت همکینهخواهی میکند
غزل ۱۴۵۵ - بلاکشان محبت گل چه نیرنگند
غزل ۱۴۶۱ - عجز نپسندید از ما شکوهٔ قاتل بلند
غزل ۱۴۶۵ - حقمشربان دمی که به تحقیق رو کنند
غزل ۱۴۶۹ - هرکه انجام غرور من و ما میبیند
غزل ۱۴۷۱ - بهار رنگ عبرت جز دل روشن نمیبیند
غزل ۱۴۷۳ - به روی من ز کجا رنگ اعتبار نشیند
غزل ۱۴۷۴ - سپند بزم تو گویند هیچ جا ننشیند
غزل ۱۴۷۵ - اتفاق است آنکه هردشوار را آسان نمود
غزل ۱۴۷۷ - ریشهواری عافیت در مزرع امکان نبود
غزل ۱۴۸۳ - هرکه را اجزای موهوم نفس دفتر بود
غزل ۱۴۹۱ - آدمیکاثار تنزیهش رجوع خاک بود
غزل ۱۵۰۹ - بسکه در ساز صفاکیشان حیا خوابیده بود
غزل ۱۵۱۹ - جاییکه سعی حرص جنونآفرین دود
غزل ۱۵۲۸ - چو دولت درش بر خسان واشود
غزل ۱۵۴۳ - جهدکنکه دل ز هوس پایمال شک نشود
غزل ۱۵۴۴ - خودسر هوازده را شرم رهنمون نشود
غزل ۱۵۴۷ - اشک ز بیداد عشق پردهگشا میشود
غزل ۱۵۴۹ - بیقراری در دل آگاه طاقت میشود