غزل ۳۲۱ - هرکس به روز نیک مرا غمگسار شد
غزل ۳۳۹ - به کیش اهل وفا مدعا نمی گنجد
غزل ۳۴۸ - کسی به دیدهٔ ناموس خار می آید
غزل ۳۵۰ - عاشقان گر به دل از دوست غباری دارند
غزل ۳۶۰ - وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود
غزل ۳۶۱ - آنان که وصف تو تقریر می کنند
غزل ۱۳۸۸ - فطرت آخر بر معاد از سعی اکمل میزند
غزل ۱۳۹۲ - تنپرستانکه به این آب و نمک عیاشند
غزل ۱۳۹۶ - زان زر و سیم که این مردم باذل بخشند
غزل ۱۴۰۰ - به گفتگوی کسان مردمی که میلافند
غزل ۱۴۱۰ - هر سخن سنجی که خواهد صید معنیها کند
غزل ۱۴۱۵ - کلاه هرکه فلک بر سماک میفکند
غزل ۱۴۱۹ - از بسکه به تحصیل غنا حرص توجان کند
غزل ۱۴۲۲ - اشک گهر طینت ما راه تپش سر نکند
غزل ۱۴۲۳ - طبع دانا الم دهر مکدر نکند
غزل ۱۴۲۵ - وهم بلند وپست جاه چند دلت سیهکند
غزل ۱۴۳۲ - گر طمع دست طلب وامیکند
غزل ۱۴۳۳ - میل هوس ز عافیتم فرد میکند
غزل ۱۴۳۸ - بسکه زخم کشتهٔ نازش تلاطم میکند
غزل ۱۴۵۰ - هرکه در اظهار مطلب هرزهنالی میکند