اخلاق

فرخی یزدی غزلیات شماره ۵۸ - کینه ی دشمن مرا گفتی چرا در سینه نیست؟ فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۳ - نارفیقان چون به یک رنگان دو رنگی می کنند فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۲ - ابر چشم از سوز دل تا گریه را سر می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۷ - سراپا کاخ این زورآوران گر زیوری دارد فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۸ - بهار آمد و در جام باده باید کرد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۳ - آن دسته که سرگشته سودای جونند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۶ - هر شرارت در جهان فرزند آدم می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۷ - یک دم دل ما از غم، آسوده نخواهد شد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۲ - یارب ز چیست بر سر فقر و غنا هنوز فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۵ - گر در طلب اهل دلی همدم ما باش فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۶ - در چمن ای دل چو من غیر از گل یکرو مباش فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۷ - ای دل اندر عاشقی با طالع مسعود باش فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴۱ - گر چه ما از دستبرد دشمنان افتاده ایم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۱ - خوش آنکه در طریق عدالت قدم زنیم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۲ - گذشتم از سرافرازی، سر افتادگی دارم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۵ - گر برخی جانان من دلداده نبودم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۴ - بی پرده برآمد مهر زین پرده مینائی فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۷ - زال گردون را نباشد گر سر روئین تنی فرخی یزدی رباعیات شماره ۹ - پیش همه منفعت اگر مطلوب است فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۹ - در مسلک ما طریق مطلوب خوش است