غزل ۲۸۴ - خیز تا می خوریم و غم نخوریم
غزل ۲۹۸ - چنگ در فتراک عشق هیچ بت رویی مزن
غزل ۳۰۱ - خانهٔ طاعات عمارت مکن
غزل ۳۰۶ - تخم بد کردن نباید کاشتن
غزل ۳۱۱ - ای سنایی در ره ایمان قدم هشیار زن
غزل ۳۱۴ - گر رهی خواهی زدن بر پردهٔ عشاق زن
غزل ۳۱۶ - خیز ای بت و در کوی خرابی قدمی زن
غزل ۳۲۱ - ایا معمار دین اول دل و دین را عمارت کن
غزل ۳۳۰ - چشمکان پیش من پر آب مکن
غزل ۳۳۱ - مکن آن زلف را چو دال مکن
غزل ۳۳۲ - ای دل ار مولای عشقی یاد سلطانی مکن
غزل ۳۳۳ - جانا اگر چه یار دگر میکنی مکن
غزل ۳۳۴ - ای نموده عاشقی بر زلف و چاک پیرهن
غزل ۳۳۶ - ای ماه ماهان چند ازین ای شاه شاهان چند ازین
غزل ۳۶۸ - ای دل اندر بیم جان از بهر دل بگداخته
غزل ۳۸۸ - ای کرده دلم سوختهٔ درد جدایی
غزل ۳۹۱ - ای پیشهٔ تو جفانمایی
غزل ۴۰۱ - دلا تا کی سر گفتار داری
غزل ۴۲۷ - گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - این قصیدهٔ را عارف زرگر در مدح سنایی گفته