اخلاق

حاجب شیرازی غزلیات شماره ۸ - سیمرغ بهر دانه ای کی صید گردد خام را حاجب شیرازی غزلیات شماره ۹ - برناقه بند محمل ای ساربان خدا را حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰ - کم شانه می زن ای صنم آن طره پرتاب را حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱ - صبح عطسه زد یار، با وفا حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۶ - چون مدعی از سر ننهی این من و ما را حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۷ - تا، به کی خورد بباید غم دانائی را حاجب شیرازی غزلیات شماره ۲۲ - سپیده دم بدم کشد اساس اعتبار شب حاجب شیرازی غزلیات شماره ۲۷ - ای ز سر، تا به قدم ناز و عطیب حاجب شیرازی غزلیات شماره ۳۱ - ای خلق همه خلق ز اخلاق تو تذهیب حاجب شیرازی غزلیات شماره ۳۲ - ای امم را سر بسر مالک رقاب حاجب شیرازی غزلیات شماره ۳۴ - دهر است پر از فتنه و شهر است پرآشوب حاجب شیرازی غزلیات شماره ۳۹ - بر در میکده درویش بنه پای طلب حاجب شیرازی غزلیات شماره ۴۳ - بسته زلف چو زنجیر تو بس شیر نر است حاجب شیرازی غزلیات شماره ۴۵ - نزد ما خوبترین هدیه به عالم ادب است حاجب شیرازی غزلیات شماره ۴۸ - مرا که دل حرم خاص جاودانه تست حاجب شیرازی غزلیات شماره ۵۰ - دوش در برداشتم خورشید، ماه آمد گذشت حاجب شیرازی غزلیات شماره ۵۱ - هر که زد بر آب و آتش حرق و غرقش باک نیست حاجب شیرازی غزلیات شماره ۵۳ - هر آنکه واقف دم نیست بی شک آدم نیست حاجب شیرازی غزلیات شماره ۵۵ - معدوم گشت انصاف منسوخ شد مروت حاجب شیرازی غزلیات شماره ۵۷ - هر که حق گفت چو منصور نصیبش داراست