اخلاق

حاجب شیرازی غزلیات شماره ۵۸ - پادشاهان را خبر از عالم درویش نیست حاجب شیرازی غزلیات شماره ۶۱ - صبح مؤذن چو کرد وصف تو بر بام، داد حاجب شیرازی غزلیات شماره ۶۲ - چند بباید زدن از داد، داد حاجب شیرازی غزلیات شماره ۶۶ - ماه من گر طرف کاکل بشکند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۷۲ - معاشران به خدائیتی ثواب کنید حاجب شیرازی غزلیات شماره ۷۵ - جم باز نظر به جام دارد حاجب شیرازی غزلیات شماره ۷۷ - هر آنکه جامه جان در محبتی بدرید حاجب شیرازی غزلیات شماره ۸۷ - بر سر خاکم اگر یار گذاری بکند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۹۲ - دوستان از راستی کم فکر تل و ول کنید حاجب شیرازی غزلیات شماره ۹۶ - در حق تو کس را سر انکار نباشد حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۰ - جهان جای آرام و راحت ندارد حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۲ - مرا قلم سخن از غیب و علم غیب کند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۶ - اوست مولی که ز قید غمت آزاد کند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۹ - هیچ ملکی به شرف کشور ایران نشود حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱۱ - شاهدان کار تموچین کرده‌اند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱۴ - عمر عزم بی‌وفایی می‌کند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۲۰ - مطبوع اگر که مال بود جان اگر عزیز حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۲۲ - ساقی شب زنده دار وقت صبوح است خیز حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۲۸ - مسلم است مرا فقر و نعمت افلاس حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۳۴ - رسم ایران است یا اهل فرنگ