شماره ۸۳۴ - ما خس و خار از ره خوبان به دامن می کشیم
شماره ۹۳۲ - من چون خم صافی دلم گر غرقه ام در خون چه باک
شماره ۵۹ - روزگاریست که در دشت جنون خانه ماست
شماره ۷۰ - به زندان قفس مرغ دلم چون شاد می گردد
شماره ۹۹ - بهر آزادی هر آنکس استقامت می کند
شماره ۱۴۸ - گر ز روی معدلت آغشته در خون می شویم
شماره ۱۸۱ - آن زمان که بنهادم سر به پای آزادی
شماره ۸۵ - در مملکتی که نام آزادی نیست
شماره ۲۵ - امروز که حقرا پی مشروطه قیام است
شمارهٔ ۵۰ - در قدردانی از مردم وطن خواه و تهیج جوانان وطن
شمارهٔ ۲ - سرود غم
شمارهٔ ۱۲ - چکامه جنگ: شکایت از مهاجرین و پیش آمدهای ایام مهاجرت
شمارهٔ ۶ - در ذم ناصر ندامانی
بخش ۲ - مظهر جمهوری
شماره ۴۱۲ - ما چو سیل این خار از اول به پشت پا زدیم
شماره ۱۷۵ - ما چو موج انگشت رد بر جام دریا می نهیم
شماره ۱۸۰ - کو عشق خانهسوز که ما بلهوس نهایم
شماره ۱۹۹ - ما روزی حیات بجز خون نمیدهیم
مرثیه
۲۳