شمارهٔ ۱۰۷ - وله ایضا
شماره ۷۸ - خطی مجهول دیدم در مدینه
شمارهٔ ۱۰۳ - این قطعه را در واقعهٔ حبس خویش گفته
شمارهٔ ۱۴۶ - در توصیف قلم و دوات خود
شماره ۱۷۶ - ای امیر امرای سخن و شاه سخا
شمارهٔ ۳۰۵ - خاقانی برای دوستی اسب و این شعر را فرستاد
شماره ۳۳۳ - صدرا تو را جلالت اسکندر است لیک
شماره ۲۱ - مرکب از بهر راحتی باشد
شماره ۳۲ - ماه را دید مرغ شب پره گفت
شماره ۸۱ - نه سام و نریمان و افراسیاب
شماره ۹۲ - آسیا سنگ ده هزار منی
شماره ۱۷۹ - پسران فلان سه بدبختند
شماره ۱۸۲ - چو میدانستی افتادن به ناچار
شماره ۱۸۹ - جامع هفت چیز در یک روز
شماره ۱۲ - نشنیدم که مرغ رفته ز دام
شماره ۲۹ - خری از روستائیی بگریخت
شمارهٔ ۳۱ - حکایت
شمارهٔ ۵ - حکیم به دنبال ناصرالدین به منصوریه رفت او رابه بزمگاه راه ندادند این قطعه را سروده بار خواست
شمارهٔ ۴۵ - در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی و شکر نعمت او
شمارهٔ ۶۴ - در مدح اقضیالقضاة قاضی حمیدالدین