ادبیات کهن

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۰۳۶ - بیمار عشق را به دوا احتیاج نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۰۳ - چرخ در تاب از تحمل ماست صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴۳۳ - آهی که ز دلهای هوسناک برآید صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴۴۱ - خورشید اگر از چشم کسان آب گشاید صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۹۶۳ - به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۸۲ - شد سرمه سویدای دل از نور جمالش صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۵۴ - ز تن شکفته رود جان صادقان بیرون صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۶۶ - می چکد آب حیات از سبزه زار خط تو صائب تبریزی متفرقات شماره ۱۹۷ - تا دل از زلفش جدایی کرد از جان سیر شد صائب تبریزی متفرقات شماره ۶۰۵ - برد تا رنگ حیا را باده از رخسار او صائب تبریزی مطالع شماره ۱۸۶ - خرد دانست آن که جرم خویش را بیچاره شد صائب تبریزی مطالع شماره ۱۹۱ - تا نقاب از رخ برافکنده است در مشکین پرند صائب تبریزی مطالع شماره ۲۲۹ - که دارم غیر خط تا از رخ او داد من گیرد؟ صائب تبریزی مطالع شماره ۴۰۴ - پهلو تهی ز ناوک آن دلربا مکن امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۶ - من زبهرت دوست دارم جان عشق اندیش را امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۳۲ - دلی که نرگس مستش به ناز بستاند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۴۷ - چو خط سبز تو بر آفتاب بنویسند فرخی سیستانی قصاید شمارهٔ ۱۳۸ - نیز در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود گوید سیف فرغانی غزلیات شماره ۵۲ - اختر از خدمت قمر دور است سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۷۵ - سوی صحرا شو دمی ای دوست با ما در بهار