شماره ۴۳۳ - تن دیده اند از من و جانم ندیده اند
شماره ۴۴۷ - کجا پاس حجاب از زاهد بی پیر می آید؟
شماره ۴۶۵ - چه شد یا رب که ابر نوبهاران برنمی خیزد؟
شماره ۴۸۱ - کی از ما چشم صورت بین مردم حال می بیند؟
شماره ۶۰۱ - یک مشت سفله مانده بجا از کرام خلق
شماره ۶۳۲ - ز خود دور آن دلارا را نمی دانم نمی دانم
شماره ۶۷۶ - ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتم
شماره ۷۰۰ - به دست آمد مرا تا زلف او، تدبیرها کردم
شماره ۷۱۶ - به خون خود چو گل آغشته دامن تا گریبانم
شماره ۷۲۱ - نشد فغان به اثر تا ره جنون نزدم
شماره ۷۳۰ - در دهر حرامی زده شد سحر حلالم
شماره ۷۹۴ - در ملک جسم روشنی جان به نیم جو
شماره ۸۲۴ - به قید جسم ز جان جهان چه می دانی؟
شماره ۸۳۴ - زان نور دیده، شد مژهٔ خون فشان تهی
شماره ۸۷۸ - ز عاشق شکوه ای جز مهر ورزیدن نمی دانی
شمارهٔ ۷ - در وصف خود و انتقاد از بی هنران
شمارهٔ ۸ - در وصف خود سروده است
شمارهٔ ۱۳ - قطعه در شکایت بعضی از مردم زمان خود
شمارهٔ ۱۷ - برای کسی که اشعار او را به سرقت برده است
شمارهٔ ۱۸ - حال ابنای زمان