انتقادی

فرخی یزدی غزلیات شماره ۴۷ - ما را ز انقلاب سر انتخاب نیست فرخی یزدی غزلیات شماره ۵۶ - از ره داد ز بیدادگران باید کشت فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۲ - پیش عاقل بی تخصص گر عمل معقول نیست فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۸ - باید این دور اگر عالی و گردون باشد فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۹ - ای دوره ی طهمورث، دل یک دله باید کرد فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۳ - نارفیقان چون به یک رنگان دو رنگی می کنند فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۵ - دل در کف بیداد تو جز داد ندارد فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۰ - پیش خود تا فکر نفع بی نهایت می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۹ - بهر آزادی هر آنکس استقامت می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۶ - هر شرارت در جهان فرزند آدم می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۸ - آنچه را با کارگر سرمایه داری می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۱ - آن که از آرا خریدن مسند عالی بگیرد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۳ - رسم و ره آزادی یا پیشه نباید کرد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۴ - گر بدین سان آتش کین شعله ور خواهی نمود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۱ - دلت به حال دل ما چرا نمی سوزد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۸ - شب که دل با روزگار تار خود در جنگ بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۴ - تا حیات من به دست نان دهقان است و بس فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۶۶ - ز خود آرائی تن جامه جان چاک می خواهم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۷۰ - بباد روی گلی در چمن چو ناله کنم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۲ - دست اجنبی افراشت، تا لوای ناامنی