شماره ۲۹ - ای پسر از مردم زمانه حذر گیر
غزل ۹ - دلا با مغان آشنائی طلب
غزل ۱۵ - ما را ز شوق یار به غیر التفات نیست
غزل ۴۸ - کجا کسی که مرا مژدهٔ چمانه دهد
غزل ۹۰ - دلا باز آشفته کاری مکن
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - در مدح شاه شیخ ابواسحق
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۲ - در مدح خواجه رکنالدین عمیدالملک وزیر
شمارهٔ ۲۰ - در نصیحت
شمارهٔ ۱۰ - گر چه در پایان سرودن این اشعار بخود چنین خطاب کرده بود:
شماره ۱۸ - زمانه ، پندی آزادوار داد مرا
شمارهٔ ۳۷ - دیر زیاد آن بزرگوار خداوند
شماره ۳۹ - نیز ابا نیکوان نمایدت جنگ فند
شماره ۴۱ - مهتران جهان همه مردند
شماره ۸۲ - دریغ آن که گرد کرد با رنج
شماره ۱۱۶ - مار را، هر چند بهتر پروری
شماره ۱۱۹ - ای غافل از شمار! چه پنداری؟
غزل ۲۱۹ - کی درد ناکتر بود از حسرت فراق
شماره ۴۸ - یافتی چون که مال غره مشو
شماره ۶۳ - چنان بار برآورد به خویشتن
بخش ۶ - دمنه را گفتا که تا: این بانگ چیست؟