قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - در ستایش اتابک محمد
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱ - پند
فلسفه
قصیده ۱۸ - ای در غرور نفس به سر برده روزگار
حکایت دیوانهای که از مگس و کیک در عذاب بود
غزل ۳۳۱ - مکن آن زلف را چو دال مکن
رباعی ۳۱۳ - فرمان حسود فتنهانگیز مکن
غزل ۹ - نرخ بالا کن متاع غمزهٔ غماز را
غزل ۲۷۹ - آمدم از سرنو بر سر پیوند قدیم
رفتن شاهزاده منظور به شکار و باز را بر کبک انداختن و شام فراق ناظر را به صبح وصال مبدل ساختن
قصیده ۷۹ - تا مرد خر و کور کر نباشد
قصیده ۱۱۳ - پند بدادمت من، ای پور، پار
قصیده ۱۳۱ - ای خفته همه عمر و شده خیره و مدهوش
قصیده ۱۳۴ - این طارم بیقرار ازرق
قصیده ۱۶۲ - من چو نادانان بر درد جوانی ننوم
قصیده ۲۶۵ - نگه کن سحرگه به زرین حسامی
قصیده ۲۷۵ - جهانا چه در خورد و بایستهای!
شماره ۵۱ - خاقانی اگر خرد سر ترا یار است
شماره ۲۶۶ - خاقانی اگر توئی ز صافی نفسان
غزل ۳۹۶ - دل من فتنه شد بر یار دیگر