شماره ۴۲ - کمان برم که درین روزگار تیره چو شب
شماره ۵۵ - این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاد
شماره ۶۶ - مرا رنج بسیار و کم روزگار
شماره ۸۷ - زان زرد شد از داغ و درد رویم
شماره ۹۰ - از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغام
شماره ۹۲ - خدای داند کز غم چگونه رنجورم
شماره ۱۰۳ - از یار بریدن بسزا وار گزیدن
شماره ۱۰۴ - ای دل ترا بگفتم کز عاشقی حذر کن
شماره ۱۴۱ - همی گذشت بکوی اندرون بت مشکوی
شماره ۱۶ - چون جان و روان خویشتن داشتمت
شماره ۳۰ - چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفت
شماره ۳۵ - گویند بهر درد بود صابر مرد
شماره ۴۵ - خون جگر ما بقمی بیش نبود
شماره ۵۹ - با من ز قضای بد برآشفت دیار
شماره ۶۳ - چون کشته ببینم دو لب کرده فراز
شماره ۶۴ - بنگر که چه گفت با دلم چشم براز
شماره ۷۲ - ای گشته به بیداد و بدی کردن فاش
شماره ۹۳ - کوشم که بپوشم انده و نخروشم
شماره ۹۷ - تا دور شدی تو از من ای سرو روان
شماره ۱۰۳ - یوسف روئی کز او فغان کرد دلم