تو ای باد بیابان از عرب خیز
عرب خود را به نور مصطفی سوخت
به ملک خویش عثمانی امیر است
خنک مردان که سحر او شکستند
زمانه فتنه ها ورد و بگذشت
حکایت ۱ - پادشاهی را شنیدم به کُشتنِ اسیری اشارت کرد
حکایت ۲ - یکی از ملوکِ خراسان محمودِ سبکتگین را به خواب چنان دید که جمله وجود او ریخته بود
حکایت ۶ - یکی را از ملوک عجم حکایت کنند که دستِ تطاول به مال رعیّت دراز کرده بود
حکایت ۸ - هرمز را گفتند: «وزیرانِ پدر را چه خطا دیدی که بند فرمودی؟»
حکایت ۱۱ - درویشی مُسْتَجابالدَّعوة در بغداد پدید آمد
حکایت ۱۳ - یکی از ملوک را شنیدم که شبی در عشرت روز کرده بود
حکایت ۱۴ - یکی از پادشاهانِ پیشین در رعایتِ مملکت سستی کردی
حکایت ۱۹ - آوردهاند که نوشینروانِ عادل را در شکارگاهی صَید کباب کردند و نمک نبود
حکایت ۲۳ - یکی از بندگانِ عَمْروِ لَیْث گریخته بود
حکایت ۲۴ - ملِکِ زوزَن را خواجهای بود کریمالنَّفْسِ نیکمحضر
حکایت ۲۸ - درویشی مجرّد به گوشهای نشسته بود. پادشاهی بر او بگذشت
حکایت ۳۱ - وزرایِ نوشیروان در مهمّی از مَصالحِ مملکت اندیشه همی کردند
حکایت ۳۴ - یکی از پسرانِ هارونالرَّشید پیش پدر آمد خشمآلود
حکایت ۳۷ - کسی مژده پیش انوشیروانِ عادل آورد
حکایت ۳۹ - هارونالرشید را چون مُلکِ دیارِ مصر مسلم شد گفت