غزل ۱۶۱ - کس این کند که ز یار و دیار برگردد
غزل ۲۵۹ - ناچار هر که صاحب روی نکو بود
گفتار اندر بخشایش بر ناتوانان و شکر نعمت حق در توانایی
رباعی ۲۹۱ - راحت همه از غمی برانداختهایم
دوبیتی ۳۰۲ - قدم دایم ز بار غصه خم بی
تکبیت ۳۵۸ - کار آتش کند آبی که به تلخی بخشند
تکبیت ۵۴۴ - دل نازک به نگاه کجی آزرده شود
تکبیت ۸۶۸ - دندان ما ز خوردن نعمت تمام ریخت
روم راهی که او را منزلی نیست
شماره ۸۸ - در انجیل آمده است که ای فرزند آدم
شماره ۹۹ - عاقل چون خلاف اندر میان آمد بجهد و چو صلح بیند لنگر بنهد
غزل ۱۵۳۴ - طبع قناعت اختیار مصدر زیب و فر شود
غزل ۲۶۶ - ناامیدی بردهد اشکی که می باریم ما
غزل ۱۷۸۱ - ز داغ عشق مرا شد دل خراب درست
غزل ۱۹۷۳ - دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است
غزل ۲۲۷۵ - لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ
غزل ۲۷۶۰ - می به رغم عالم پرشور می باید کشید
غزل ۳۶۷۵ - ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد
غزل ۴۰۲۹ - توان به صبر سر سرکشان به دام کشید
غزل ۴۶۰۳ - نیست بیصورت جدال زاهدان باصوفیان