شمارهٔ ۸۲ - در مدح سلطان مسعود بن ابراهیم و پسرش شیرزاد عضدالدولة
شماره ۱ - روی چون حاصل نکوکاران
شمارهٔ ۹ - قصیده
شماره ۱۱ - مدیح تا ببر من رسید عریان بود
شماره ۱۶ - بزلف کژّ ولیکن بقدّ و قامت راست
شماره ۱۹ - نگه کن آب و یخ در آبگینه
شمارهٔ ۱۰۵ - در ثنای سلطان سعید مغفور ناصرالدین شاه
شماره ۱ - نموده صبح صادق جامه پاره
شماره ۱۱۸ - آمد سحاب و چهره ی گلها ز خواب شست
شماره ۵۰۵ - باز آن مه در سمند ناز در جولان شده
شمارهٔ ۱۵ - در مدح جمال الدین محمد یحیی
شماره ۱۳ - فروغ دیده ی معنی شهاب دولت و دنیا
شماره ۱۸ - کرا آن زهره و این راستگوئی
شماره ۳ - آن شب که ملازم فروغ روز است
شماره ۹۱ - ایوان سرای خویش برداشته گیر
شماره ۶۰ - چشمت که زناز می کند رعنایی
شماره ۳۱ - قیصر که زمین به پای حشمت فرسود
شماره ۶۴ - زلف تو را که شامِ پریشانی من است
شماره ۳۲۴ - تا چمن دم زد ز لطف عارض رعنای او
شماره ۶۴۴ - امشبم خورشید سرزد از وثاق