شماره ۶۹۲ - با همه اعضا مرا چون ابر گریان ساختند
شمارهٔ ۲۱ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب علیه الصلوات والسلام
شمارهٔ ۲۳ - در وصف آیینه خانه
شمارهٔ ۱۰ - در تعریف اسب
شماره ۱۹ - لاهور که دلبریش بسی عیار است
شماره ۱۳۸۴ - گشاد خنده زنان چشم برمن آفت جانی
شمارهٔ ۲۲ - در وصف خیمه و مدح شاه اسماعیل گوید
شمارهٔ ۲۴ - نیز در خیمه و مدح شاه گوید
شمارهٔ ۵۳ - در مدح شاه اخی بیک گوید
شماره ۱۴۵ - چو پیر شدی لذت دوران هیچست
شماره ۳۲۹ - پیری که ز خستگی تنش تاب خورد
شماره ۳۶۷ - با صاحب حسن دیده حس باشد
شماره ۳۸۲ - شیراز که گل درو بصد لون بود
شماره ۵۳۸ - برخیز و مکن تکیه به عمر گذران
شماره ۶۳۲ - خوش گفت به باغ بلبل نغمه سرای
بخش ۱۱ - آمدن شمع بمجلس
بخش ۱۵ - جواب دادن پروانه
بخش ۱۶ - صفت دخترکی که نامش گل بود
شماره ۹ - در هجر طرب بیش کند تاب و تبم را
شماره ۱۹۷ - در گریه از بس نازکی رخ مانده بر خاکش نگر