غزل ۵۵۵ - مرا به دست غم خود گذاشتی رفتی
بخش ۲۶ - در زوال وصال و شب فراق
شمارهٔ ۸۲ - صفت داغهای جدائی، که دود از نهاد آن دو آتش زده فراق براورده
شماره ۴۰ - صرصر هجر تو، ای سرو بلند
شماره ۸۴ - چون گسی کردمت بدستک خویش
غزل ۱۱ - رفتند رفیقان دل صد پاره ببردند
غزل ۱۷۱ - مشکلست آزاد بودن دل که با دلبر نشست
رباعی ۹۰ - دلبر چو دلم به عشوه بربود برفت
رباعی ۱۷۷ - دلبر چو ز من قوت روان باز افکند
رباعی ۳۶۱ - عشقت به دلم درآمد و شاد برفت
رباعی ۱۲۰۵ - جانرا که در این خانه وثاقش دادم
رباعی ۱۲۶۶ - عمری رخ یکدگر بدیدم به چشم
تکبیت ۵۲۴ - شبنم دو بار بازی بستان نمیخورد
تکبیت ۱۰۵۶ - از بهشت افتاد بیرون آدم و خندان نشد
تکبیت ۱۳۷۴ - رفتی و رفت روشنی از چشم و دل مرا
آگاهی یافتن قیصر از آمدن خسرو
شماره ۳۰ - دی گفت: کجا شدی،چنین میباید
شماره ۳۲ - گفتم:«بردی از لب و دندان جانم
شماره ۴۱ - دوش آن بت مستم به طلب آمده بود
شماره ۱۱۱ - ای آتشِ شمع بر تنِ لاغرِ او