غزل ۳۶۲ - دیدار شد میسر و بوس و کنار هم
غزل ۱۷۶ - زان بخششی که بر در عالم شد
شمارهٔ ۷۸ - ایضا در مرثیهٔ خانوادهٔ خود
غزل ۳۰۱ - بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۱ - در مدح یکی دیگر از بزرگان
رباعی ۵۱ - از بخت به فریادم و از چرخ به درد
شماره ۳۲ - خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملک
رباعی ۱۰۳ - دادم به امید روزگاری بر باد
شماره ۲۶۸ - تا روزگار خویش بریدیم ز یار خویش
شمارهٔ ۲۱ - ایضاً له
شمارهٔ ۵۵ - به یکی از بزرگان نوشته است
شمارهٔ ۲۸ - در مرثیه عزیزی گوید
شماره ۲۲ - بروزگار خودم بعد از این امید نماند
شماره ۷۰۶ - در کار معنی پروری کافتاده ناحق بر سرم
شماره ۳۱ - کارم چو زلف یار پریشان و در هم است