زمانه

خیام رباعیات رباعی ۸۴ - گرچه غم و رنج من درازی دارد سعدی غزلیات غزل ۳۷۱ - من از آن روز که در بند توام آزادم وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۵۲ - بست زبان شکوه ام لب به سخن گشادنش خاقانی غزلیات غزل ۱۷۶ - زان بخششی که بر در عالم شد خاقانی قصاید شمارهٔ ۴۸ - قصیده مولوی رباعیات رباعی ۱۸۸۰ - دی بود چنان دولت و جان افروزی قاآنی شیرازی غزلیات غزل ۱۳ - چه غم ز بی کلهی کآ‌سمان کلاه منست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۸۷ - دل از مشاهده آن خط سیاه شکست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵ - زمانه شکل دگر گشت و رفت آن مهربانیها حکیم نزاری غزلیات شماره ۵۱۹ - مقری صبوح کرده بر مناره شد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۱۳۴ - شاها ز غمت زمانه چون دلتنگیست حزین لاهیجی رباعیات شماره ۱۴۸ - زین پیش فلک چنین دل آزار نبود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۹۳ - تا تیغ او بداد اسیران نمی رسد ابن یمین فَرومَدی قصاید شمارهٔ ۴۵ - قصیده ابن یمین فَرومَدی غزلیات شماره ۳۱۶ - ساقی قدح می که درو هست صفائی ابن یمین فَرومَدی قطعات شماره ٣٠٠ - سفید بود مرا روی و خال و موی سیاه سعیدا غزلیات شماره ۵۷۸ - ز بس این تن پرستان کرده خم گردن به آسانی طبیب اصفهانی قصاید شمارهٔ ۱۰ - در بیوفائی روزگار و مدیحه رسول مختار گوید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۷۳ - مستی مدام جام هوس می‌دهد مرا فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۶ - مستی ز گرد تفرقه پاکم نمی‌کند